Με τους υπόλοιπους το είχαμε κανονίσει εδώ και αρκετές ημέρες πριν. Ότι θα ερχόταν στην Αθήνα για QRL ο Θωμάς ο SV2CLJ και αυτό το ήξερα! Δεν ήξερα όμως πότε. Να όμως που μερικές φορές τα φέρνει έτσι η ζωή που αναρωτιέσαι για αυτές τις συμπτώσεις! Όπως έγραψα πιο πάνω, είχαμε οργανώσει ένα … σουαρέ για να ευχηθούμε και χρόνια πολλά στον Δημήτρη τον SV1GGW με την ευκαιρία της ονομαστικής του εορτής. Είχαμε πει λοιπόν για το βράδυ της Τετάρτης να πάμε σε ένα ταβερνάκι κάπου εδώ κοντά, αφού όμως πρώτα συναντηθούμε στα εντευκτήρια της ΕΕΡ. Το πρωί της Τετάρτης όμως πληροφορήθηκα ότι ο φίλος μου ο Θωμάς ο SV2CLJ … είναι στην Αθήνα! Ε, μέσα σε λίγα λεπτά και αφού τα τηλέφωνα πήραν φωτιά, δώσαμε ραντεβού στο ίδιο σημείο. Στα εντευκτήρια της ΕΕΡ - Κατά τις 7 είναι καλά; - Τέλεια, μια χαρά. - Έγινε, θα σε δω εκεί. Καλά που πήγαμε και εμείς μια βόλτα από εκεί και ζωντάνεψε με την παρουσία μας λίγο ο χώρος γιατί αλλιώς … καταλαβαίνεις τώρα! Ο Θωμάς ήταν ήδη εκεί μαζί με έναν συνεργάτη του, Θωμάς και αυτός. Αφού τα είπαμε και τα ξανα-είπαμε, κατά τις 8 φύγαμε και πήραμε το δρόμο για την Ανθούπολη.
Θα πρέπει να ήταν περίπου δέκα και μισή με έντεκα παρά το πρωί (!) όταν ο ήχος του τηλεφώνου ηχούσε κάπως παράξενα στα αυτιά μου, καθώς εξακολουθούσα να … χουζουρεύω, κουκουλωμένος κάτω από τα ζεστά κλινοσκεπάσματα, έχοντας το βροχερό καιρό ως τον απόλυτο σύμμαχο για αυτή μου την κατάντια! Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ο Κώστας ο SV1GSU. - Έλα ρε ακόμα κοιμάσαι; με ρώτησε έκπληκτος! - Εεε όχι ρε συ, απλά το έχω ρίξει στο χουζούρεμα, του απαντάω σε μια προσπάθεια να περισώσω και το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας που μου έχει απομείνει! - Τι θα κάνουμε, θα πάμε για κανά καφεδάκι; - ΟΚ μέσα είμαι, θα πάρω και τους υπόλοιπους και θα έρθουμε. - Καλώς, ραντεβού κατά τις 11:45, εντάξει; - QSL, CU.
Επικοινώνησα αμέσως με μερικούς συναδέλφους, για να τους ενημερώσω για τη συνάντηση. Μεταξύ άλλων πήρα τηλέφωνο και τον Σταμάτη, αλλά ήταν με παρέα στα … Ιωάννινα! Χμ! Σταμάτη, περιμένω ρεπορτάζ.
Πράγματι στις 11:50 ήμουν στο γνωστό πλέον σημείο όπου τους τελευταίους μήνες συγκεντρωνόμαστε τις Κυριακές, στο Athens Heart στο Ταύρο. Στην είσοδο συναντήθηκα με τον Κώστα SV1GSU, τον Δημήτρη SW1GGW, και τον Στάθη SW1NQX. Ο Παπαφούνης δεν κατάφερε τελικά να έρθει, νομίζω λόγω κακοκαιρίας, αλλά μάλλον την Τετάρτη θα έχουμε την ευκαιρία να τον δούμε και μάλιστα ίσως περάσει και μια βόλτα από τα εντευκτήρια της ΕΕΡ. Οψόμεθα αγαπητέ μου συνάδελφε!
Μετά από λίγη ώρα ήρθε και ο Νικηφόρος ο SV1EEX, με τα … μπαγκάζια στον ώμο κι ένα τσαντάκι υπό μάλης!!! - Τι έπαθες συνάδελφε, σου έδωσε τα μπαγκάζια στο χέρι η XYL; - Όχι βρε παιδιά! Απλά ετοιμαζόμουν για QRP εκπομπές από την π….! - ΟΚ, κανένα πρόβλημα! Εκπομπές ήθελες να κάνεις; Εκπομπές θα κάνεις!!! Ο Νικηφόρος έστησε το YAESU FT-817, που είχε στο Samsonite τσαντάκι και μέσα σε χρόνο d/t ήμασταν ακρόαση στα … 20 μέτρα! Ο Κώστας μαζί με τον Στάθη άρχισαν αμέσως το ψαχτήρι και … ωπ, να σου ο IZ κάτι, ερχόταν με τα … κουδούνια αγαπητέ μου! Ο Κώστας τον κάλεσε αμέσως και η αναφορά που του έδωσε ήταν … 5/8! Η όρεξη άνοιξε και ο Κώστας έκανε κι’ άλλο QSO! Αρκεί να σας πω ότι την οροφή του Athens Heart, περιβάλουν αρκετοί σε αριθμό και σε όγκο … μεταλλικοί σωλήνες!!!
Λίγο αργοπορημένοι ήρθαν οι SW1MNF ο Θοδωρής και ο SW1JGN ο Κώστας. Πολύ λογικό, αφού μένουν σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις!
Οι συζητήσεις και τα θέματα πολλά, πάντα όμως με επίκεντρο τις ραδιοερασιτεχνικές μας δραστηριότητες και τα μελλοντικά μας σχέδια! Περισσότερα όμως για αυτά, σε λίγο καιρό. Ως τότε … πολλά 73
Πριν από μερικές εβδομάδες έφτασε στο αυτί μου η πληροφορία πως κάποιος συνάδελφος από την Θεσσαλονίκη, γνωστός και μη εξαιρετέος, θα ερχόταν στην Αθήνα για κάποιες προσωπικές του δουλειές!
- Μεγάλη ευκαιρία θα ήταν να τον γνωρίσω και από κοντά, σκέφτηκα και έτσι επικοινωνήσαμε μέσω e-mail στην αρχή και αφού ανταλλάξαμε τηλεφωνικούς αριθμούς, μέσω τηλεφωνημάτων αργότερα.
Η ημερομηνία που θα ερχόταν ο συνάδελφος από τη συμπρωτεύουσα στην πρωτεύουσα, ήταν κάπως … «ανοιχτή». Δηλαδή κάπου μέσα στο Μάρτιο, εκτός απροόπτου.
Οι ημέρες ωστόσο κυλούσαν χωρίς όμως να φτάνει και κάποιο μήνυμα από τον αγαπητό μας επισκέπτη! Ώσπου την προηγούμενη εβδομάδα δέχτηκα ένα τηλεφώνημα! Στην αρχή δεν κατάλαβα ποιος ήταν στην άλλη άκρη του τηλεφώνου. Μια φωνή άγνωστη σε μένα, αφού με καλησπέρισε και με παίδεψε για λίγο,
«ποιος είμαι, ποιος είμαι οέο»
τελικά μου αποκάλυψε το όνομά του. Ναι, στην άλλη άκρη του τηλεφώνου ήταν ο … Γιάννης, προσοχή παιδιά, μην πάει ο νους σας στο ... κακό! Αμέσως διαισθάνθηκα ότι επιτέλους πλησίαζε η ώρα που θα τον γνώριζα και από κοντά!
- “Θα κατέβω Αθήνα για δουλειές, είσαι να βρεθούμε;;”..............
- ‘’ Θέλει και ρώτημα; ‘’
- ‘’ΟΚ, ενημέρωσε και τους άλλους ότι τη Παρασκευή το πρωί θα είμαι «κάτω» και αν μπορούν τη Κυριακή να βρεθούμε να τα πούμε από κοντά.’’
Ένα είναι σίγουρο, πως ό,τι κι αν έχω προγραμματίσει για τη Κυριακή θα το αναβάλω! Τέτοια ευκαιρία δεν ξέρω πότε θα ξαναβρώ! Αφού κανόνισα τα πάντα με τον Γιάννη ενημέρωσα και τους υπόλοιπους φίλους, ως όφειλα!
Έτσι το πρωί της Κυριακής κατά τις έντεκα παρά τέταρτο περίπου, ανέβηκα στο δεύτερο όροφο του πολυκαταστήματος AthensHeart, στο Ταύρο και βρήκα τους δύο πρώτους να έχουν ήδη παραγγείλει το καφεδάκι τους και να έχουν πιάσει τη κουβεντούλα. Ο Γιάννης ο SV1HAG και ο Δημήτρης ο SW1GGW.
Καθώς όμως πήγαινα για να κάτσω στη καρέκλα, άκουσα κάποιον να φωνάζει το όνομά μου και καθώς γύρισα το βλέμμα μου αντίκρισα τον επισκέπτη από την Θεσσαλονίκη να κάθετε σε άλλο τραπέζι περιμένοντας να δει κάποιον γνωστό. Ήταν η πρώτη φορά που βλεπόμασταν! Αφού χαιρετηθήκαμε τον κάλεσα στο τραπέζι των προαναφερθέντων και άρχισα τις συστάσεις. Γιάννη από εδώ ο συνονόματός σου Γιάννης ο SV1HAGκαι ο Δημήτρης ο SW1GGW.
- Κύριοι από εδώ ο Γιάννης SV2FPU, ο γνωστός και ως «Παπαφούνης», για αυτούς που τον διαβάζουν στο πασίγνωστο πια ραδιοερασιτεχνικό διαδικτυακό περιοδικό, 5-9 report!
Φυσικά τον Γιάννη δεν τον γνωρίζουμε μόνο από το διαδικτυακό περιοδικό, 5-9 report αλλά και από τις ραδιοερασιτεχνικές του δραστηριότητες που δεν περνούν απαρατήρητες!!! Τα περισσότερα από 100.000 QSO που έχει στο ημερολόγιο του σταθμού του, μαρτυρούν του λόγου το αληθές!
Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση και που αν μη τι άλλο μαρτυρά και ως ένα βαθμό το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, είναι όταν μου είπε,
- … είναι μεγάλη η χαρά μου που σε γνωρίζω … !
Γιάννη,
- ‘’ήταν μεγάλη η τιμή για μένα που με έκανες φίλο σου!’’
Τώρα που βρεθήκαμε είμαι σίγουρος πως θα ανταμώσουμε πάλι και μάλιστα πολύ σύντομα!
Στη συνάντηση παρευρέθησαν οι: SV2FPU, SV1GSU, SV1EEX,SV1EML, SV1HEP, SV1AYB, SW1NQX, SV1HAGμε την αρμονική του, SV1CDM, SW1GGW, SV1CDY.
Σε αυτό το σημείο θα βάλω τελεία γιατί το περιεχόμενο των συζητήσεων δεν σας αφορά, αν και κάποιοι σίγουρα θα είχαν … φαγούρα, αλλά πολύ απλά θα αφήσω τη φαντασία σας να ταξιδέψει όπου θέλει!
Κάπως έτσι τελείωνε το χθεσινό άρθρο με τίτλο «Σήμερα η κλήρωση του … Πρωτοχρονιάτικου!» προϊδεάζοντας όλους για το τι θα επακολουθούσε μετά. Όπερ και εγένετο! Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα από την αρχή.
Θα ήταν περίπου 17:30 η ώρα που ξεκινήσαμε να τα λέμε με τους υπόλοιπους συναδέλφους στο … «αμαρτωλό» 145.400 όπου κανονίζαμε μεταξύ άλλων και για την ώρα προσέλευσης στα εντευκτήρια και τις σχετικές λεπτομέρειες, ώσπου εμφανίστηκε στη συχνότητα και ο Σωτήριος, SV1HER, mobile με κατεύθυνση το κτήριο όπου στεγάζετε η ΕΕΡ. Καλύτερα όμως να μη σχολιάσω περαιτέρω και μάλιστα για τις λεγόμενες … μαύρες λίστες του ακατονόμαστου!
Αναμενόμενο ήταν το γεγονός, πως η προσέλευση θα ήταν μεγάλη και θα μας δινόταν η ευκαιρία να δούμε παλιούς αλλά και νεότερους συναδέλφους, ανταλλάσοντας Χρόνια Πολλά και σχετικές Ευχές. Κάποιος μάλιστα, απ’ ότι είδα, έστω και εξόφθαλμα, αρνιόταν πεισματικά να ανταλλάξει χειραψία με γνωστό και καθ’ όλα εξαίρετο μέλος του συλλόγου! Οι λόγοι, προφανείς! Κακία, κόμπλεξ και Ένας Θεός ξέρει τι άλλο! Ας είναι. Προς μεγάλη μου λοιπόν έκπληξη, στα εντευκτήρια του συλλόγου και ακριβώς στο μπροστινό μας τραπέζι, κάθονταν η παρέα των, Θοδωρή, SW1MNF και SW1JG? (sry). Με τον Θοδωρή είχαμε επικοινωνήσει για πρώτη φορά στη μπάντα των δυο μέτρων σε mode BPSK31. Να λοιπόν που μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωριστούμε και από κοντά.
Η ώρα της κλήρωσης ωστόσο πλησίαζε, με την αγωνία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των περισσοτέρων να κυριαρχεί. Η Νατάσα, SV1KP, ανέλαβε τα της κλήρωσης και για να μην πλατειάσω άλλο, το δώρο θα ταξιδέψει μέχρι το Αγρίνιο για να φτάσει τελικά στα χέρια του υπερτυχερού SV1HKD. Καλοδούλευτο συνάδελφε. Να σημειώσω μόνο το εξής: την επόμενη φορά που θα περάσω από το Αγρίνιο, να είστε σίγουροι πως θα σας «κάτσει» μέχρι και το τζόκερ!!! Τυχαίο;
Μετά λοιπόν τη κλήρωση, της οποίας η διαδικασία καθυστέρησε λιγάκι, όχι πως δεν είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος, αλλά μάλλον ήθελαν να παρατείνουν την … αγωνία μας (!) συγκεντρωθήκαμε όλοι οι … ύποπτοι και πήραμε το δρόμο για τα Πετράλωνα. Σε αυτή τη περιοχή έχουμε ανακαλύψει ένα πολύ όμορφο στέκι, ο SV1HAG είναι ο υπεύθυνος για αυτό. Κύριο χαρακτηριστικό του καταστήματος είναι οι καλοί μεζέδες, το τσίπουρο, το κρασάκι και η καλή διάθεση. Αξίζει να σημειωθεί πως ήταν η πρώτη μας συνεύρεση για το νέο έτος! Καλή μας Χρονιά κύριοι και πάντα τέτοια.
Θα σημειώσω μάλιστα ότι η παρέα μας ξεδίνει τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα σε παρόμοιες … δραστηριότητες, αφού μας χαρακτηρίζει, μεταξύ άλλων και η κοινωνικότητα. Τους εκπληκτικούς μεζέδες συνόδεψε οίνος λευκός και κόκκινος, με άφθονες ποσότητες αστείων, πειραγμάτων, γέλιων και διάφορων σχολίων που αδυνατώ να μεταφέρω εδώ!!! Το τι ακολούθησε δεν περιγράφετε! Όπως πάντα, ήμασταν όλοι ευδιάθετοι και γιατί όχι άλλωστε, αφού η μιζέρια και η κακομουτσουνιά ορισμένων, ξινών ως είθισται, «συναδέλφων» δεν μας ακολούθησε!
Για ακόμα μια φορά περάσαμε υπέροχα, μοναδικά θα έλεγα, με την παρέα των … μπεκρήδων (;) τελείως ακομπλεξάριστα, άτυχε Γιαννάκη σε σχέση με εσένα και τους αυλικού σου! Κάτσε εκεί που κάθεσαι, στη μιζέρια σου, στο κόμπλεξ σου, παρέα με τους υπόλοιπους καλικάντζαρους να ροκανίζετε το δέντρο της ζωής μέχρι την επόμενη χρονιά! Εμάς ωστόσο να μας επιτρέψεις να έχουμε παρέες, να περνάμε ωραία, να έχουμε ρ/ε δραστηριότητες και να γευόμαστε της χαρές της ζωής! Δηλαδή να είμαστε φυσιολογικοί άνθρωποι!
Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 25 χρόνια της Ε.Ρ.Δ.Ε. η Ε.Ε.Ρ. με τους, SV1DH και SV1IW, μίλησαν ο μεν πρώτος για την Ιονοσφαιρική Διάδοση στα VHF (144 - 50 - 70 MHz) από την Ελλάδα στο διάστημα των 3 τελευταίων Ηλιακών κύκλων, ενώ δεν έλειψε και κάποια πρόγνωση για αυτόν που διανύουμε ενώ ο δεύτερος, για τις Ψηφιακές επικοινωνίες φωνής και δεδομένων, όπως άλλωστε ήταν προγραμματισμένο.
Ποιό καλό παιδί ξέχασε να ενεργοποιήσει το ... φλας;
Περισσότερο ρεπορτάζ, φωτογραφίες κτλ. από Δευτέρα, διότι το ταξίδι μου ‘αστραπή’ στη Καμαρούλα Αγρινίου, οφείλω να ομολογήσω πως ήταν αρκετά κουραστικό! Αγαπητέ μου συνάδελφε, πεντακόσια χιλιόμετρα δεν ήταν και λίγα!
Τελικά η Δευτέρα έγινε ... βράδυ Παρασκευής!
Ο SV1SN τα λέει με τον SV1DH, κατά τη διάρκεια του διαλείμματος.
Και το καφεδάκι μας ήπιαμε και μπισκοτάκια φάγαμε, όλα καλά.
Τέλος διαλείμματος. Γιά περάστε όλοι μέσα.
Ο Μάνος, SV1IW, εξηγεί τα του D-STAR.
Πολύ ευγενική χειρονομία ήταν η προσφορά αναμνηστικών δώρων από την ΕΡΔΕ προς τους ομιλητές της παρουσίασης!
Έκανα κι εγώ με τη σειρά μου ένα αναμνηστικό δωράκι στον … εαυτό μου!
Μετά το πέρας της εκδήλωσης πήγαμε στη Πάτρα και ικανοποιήσαμε τις γαστριμαργικές μας ανησυχίες, με το hi, hi!
Η ιδέα της μάζωξης είχε ακουστεί στον αέρα εδώ και περίπου καμιά δεκαριά ημέρες, δια στόματος SV1GAY. Η επιλογή της ημέρας του Σαββάτου έγινε με γνώμονα ότι θα μπορούσαν να παρευρεθούν και άλλοι φίλοι, σε σχέση πάντα με τις προηγούμενες συναθροίσεις μας. Όπερ και εγένετο, αφού στη συνήθη πλέον παρέα βρέθηκαν, εκτός τον Θανάση, SV1GAY και άλλοι συνάδελφοι που θα τους αναφέρω πιο κάτω. Πρώτοι και καλύτεροι στο σημείο έφτασαν, ο Σταμάτης SV1EML, ο Στάθης SW1NQX και ο υποφαινόμενος. Ακολούθησαν μετά από λίγα λεπτά οι, SV1HAG ο Γιάνης με την αρμονική του, ο SV1GAY ο Θανάσης, ο SW1GGW ο Δημήτρης (πολύχρονος) ο SV1EAG ο Γιώργος, ο οποίος ήρθε από τον Ασπρόπυργο και τέλος ο SV1HER ο Σωτήρης, αν και λίγο αργοπορημένος, αφού είχε γυρίσει τη μισή Αθήνα πρώτα, με το hi, hi! Όσο για το σημείο συνάντησης, η ταβέρνα του φίλου μας Αντώνη SV1KWX στη Πετρούπολη, η οποία αποδείχτηκε πολύ καλή επιλογή.
Ούτε μια γουλιά δεν πρόλαβα να πιώ καλά – καλά από το υπέροχο κρασί που μας έβγαλε ο Αντώνης και αμέσως άρχισαν τα … πειράγματα! Φταίω εγώ μετά; Ας το να πάει, καλύτερα! Ευτυχώς όμως που άρχισε να μας σερβίρει γρήγορα ο Αντώνης και σταμάτησαν εξίσου γρήγορα και τα πειράγματα, αφού οι παρευρισκόμενοι βρήκαν καλύτερη και πιο νόστιμη ασχολία! Χμ, ναι!
Ο Θανάσης είχε αναλάβει εκτός από τη φωτογραφική κάλυψη της βραδιάς και τη βιντεοσκόπηση κάποιων πικάντικων στιγμών. Δυστυχώς εγώ δεν είχα τη δικιά μου φωτογραφική μηχανή, διότι παρέδωσε πνεύμα προ ολίγων ημερών! Τυχαίο;
Συζητήσαμε αρκετά θέματα, εκτός από τα φλέγοντα αλλά δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο, διότι πολύ απλά δε χρειάζεται!
Το σπουδαιότερο όμως όλων είναι πως περάσαμε, για ακόμα μια φορά, υπέροχα! Η παρέα καταπληκτική και το φαγητό υπέροχο! Φάγαμε, ήπιαμε, αστειευτήκαμε, καλαμπουρίσαμε. Εύχομαι την επόμενη φορά να παρευρεθούν μαζί μας και όσοι δεν μπόρεσαν αυτή τη φορά, κυρίως λόγω υποχρεώσεων.
Όπως λέει και ο Γιώργος ο SV1RP, αυτό το Contest βάφτηκε με αίμα!
Η αποστολή, μετά από πολλά προβλήματα, έληξε με τρία ράμματα στο δεξί πόδι μου! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ότι δε θα μας πήγαινε τίποτα καλά φάνηκε από τη πρώτη στιγμή! Ενώ είχαμε κανονίσει να φύγουμε από το μεσημέρι της Παρασκευής, εγώ βρισκόμουν λίγο πριν τη συμβολή της Π. Ράλλη με τη Γ. Λαμπράκη στη Νίκαια, όταν χτύπησε το κινητό μου τηλέφωνο. Στην άλλη μεριά ήταν ο Σωτήρης, SV1HER, που με ενημέρωνε ο τι ο Γιώργος, SV1RP, ήταν … άρρωστος!!! Ως εκ τούτου δεν υπήρχε λόγος να πάω από τη Παρασκευή στη Σαλαμίνα, όπως είχαμε κανονίσει εγώ και ο Γιώργος. Μετά από μερικά τηλεφωνήματα μεταξύ εμού και του Σωτήρη, καταλήξαμε ότι αύριο, δηλαδή το Σάββατο, θα έπρεπε να πάμε με ότι εξοπλισμό έχουμε για να στήσουμε. Ότι ξεκινήσαμε στραβά είναι πλέον ηλίου φαεινότερο! Που να πήγαινε όμως ο νους μου στα … χειρότερα! Στην αποστολή θα συμμετείχε και ο Θοδωρής ο SV1GRM. Το Σάββατο, περίπου στις έντεκα, έφτασα στο σημείο που θα κατασκηνώναμε. Το σημείο αυτό ήταν 400 με 500 μέτρα μετά τη παραλία Ψιλή άμμος. Ένα υπέροχο μέρος γεμάτα από πεύκα και από … σκουπίδια, τα οποία ήταν και η αιτία του τραυματισμού μου! Σε αυτό το σημείο δε θα παραλείψω να μεταφέρω τα «συγχαρητήρια» στο δήμαρχο του ιστορικού νησιού της Σαλαμίνας, που κατάφερε να μετατρέψει αυτό το μοναδικό σε ομορφιά και κάλλος χώρο, σε ένα απέραντο σκουπιδότοπο! Οι δημοτικές εκλογές όμως πλησιάζουν. Ε ρε γέλιο που έχει να πέσει! Στα δικά μας και πάλι. Εκεί βρήκα το Σωτήρη να έχει ήδη κατεβάσει τα περισσότερα πράγματα από το αμάξι του και να αλλάζει ένα BALUN από μια Fritzel FD4 που θα χρησιμοποιούσαμε στην αποστολή. Αφού καθαρίσαμε (;) το χώρο που θα κατασκηνώναμε, στήσαμε κεραία, τέντα, τραπέζι, μηχανήματα, μπαταρία, σκηνή, κάναμε και τις δοκιμές μας με ένα TS-2000. Όλα καλά. Με το Θοδωρή, ο ποιος ήταν καθοδόν, μιλούσαμε μέσω R1 και η άφιξή του ήταν πλέον θέμα μερικών λεπτών. Μαζί με το Θοδωρής άρχιζαν να καταφθάνουν και οι πρώτοι θαμώνες της παραλίας. Μια ομάδα αθίγγανων οι οποίοι είχαν διακόψει τη δουλειά τους για χάρη της μεσημβρινής σιέστας. Ο Θοδωρής είχε φτιάξει, ειδικά για περιπτώσεις σαν κι αυτή, ένα μεταλλικό αλλά ελαφρύ πάγκο με αποσπώμενα πόδια. Εκτός από το πάγκο και το 897D, είχε φέρει αγγουράκια, αχλάδια και ψωμί χωριάτικο, ένα καρβέλι 2 κιλών το οποίο τρωγόταν και την επόμενη μέρα, χωρίς να έχει ξεραθεί! JET σου λέω! Παραλίγο να ξεχάσω το σημαντικότερο. Είχε φέρει και τη γεννήτρια. Ο Γιώργος ο αρπέας είχε σηκωθεί από το κρεβάτι του … πόνου και είχε πάρει το δρόμο προς τη Σαλαμίνα. Θα ήταν περίπου δύο η ώρα όταν έφτασε μαζί με αρκετό εξοπλισμό, άλλη μια κεραία Fritzel FD4, ένα 756PROIII, το … πυρετό του, το βήχα του, με το hi-hi! και … ωχ, τι είναι αυτό που βγήκε από το αμάξι του Γιώργου όταν άνοιξε η πόρτα του συνοδηγού; Ένα πίντσερ! Αυτός είναι ο Παντελής, μου λέει ο Γιώργος και μας … συστήνει! Χμ, ή μασκότ της αποστολής, σκέφτηκα από μέσα μου! Ναι, στη αποστολή θα συμμετείχε και ένα σκυλάκι πίντσερ! Φωτογραφία με το Παντελή να χειρίζει CW, δυστυχώς δεν τράβηξα. Την επόμενη φορά όμως θα το κάνω και τότε να δω εγώ χαρούμενες φατσούλες! Η δεύτερη αναποδιά ήταν πλέον μπροστά μας! Η γεννήτρια, παρότι ήταν 3,5 KVA δε σήκωνε το Linear ισχύος μόλις … 500Watt!!! Αφού κλείσαμε το Linear ανακαλύψαμε πως δε σήκωνε κανένα μηχάνημα και η τάση εξόδου έπεφτε από τα 237 Volt άλλοτε στα 89 Volt και άλλοτε στα 127 Volt!!! Αυτά είναι, αγαπητέ μου συνάδελφε! Ναι , ναι σου λέω. Κάποιος είχε μουντζώσει αυτή την αποστολή, αμφιβολία πλέον δε χωρούσε! Υπάρχει και συνέχεια, για του λόγου το αληθές! Λίγη ώρα μετά κι ενώ παλεύαμε με τα στοιχειά της τεχνολογίας, σε απόσταση μικρότερη από 100 μέτρα ένα αυτοκίνητο έπεσε μέσα στο δάσος χωρίς σοβαρή αιτία και ευτυχώς χωρίς θύματα. Το αυτοκίνητο που προσέκρουσε σε δύο πεύκα μάλλον θα πάει προς απόσυρση! Έπεται και συνέχεια! Αφού ο Γιώργος έστησε το 756PROIII με ένα από τα τρία Laptop που είχε φέρει μαζί του, διαπίστωσε πως το μηχάνημα δεν «άκουγε» τις εντολές του Laptop! Το ρολόι έδειχνε πέντε, το contest είχε ξεκινήσει από τις τρείς, κι εμείς ακόμα δεν είχαμε βγει στον αέρα! Οι αναποδιές συνεχίζονταν, χωρίς εκπτώσεις! Οι υποχθόνιες δυνάμεις του σκότους, νεφελίμ, δρακουμέλ και διάφοροι κομπλεξικοί … καλικαντζαρομούρηδες, εξακολουθούσαν να εμποδίζουν την αποστολή μας, έστω κι αν βρίσκονταν λίγες δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από εμάς!!! Τα χειρότερα όμως, δεν είχαν έρθει! Κάποια στιγμή το 756PROIII και το Laptop επικοινώνησαν και ο σταθμός SZ1SV/8 ήταν, επιτέλους, στον αέρα. Ας είναι καλά ο Γιώργος. Αρχίσαμε με CW στα 20 μέτρα και μετά από λίγη ώρα ξεκίνησα κι εγώ με φωνή στα 40 μέτρα. Αφού όλα λειτουργούσαν ΑΨΟΓΑ, με εξαίρεση τη γεννήτρια, της οποίας η τάση ανεβοκατέβαινε διαρκώς, με αποτέλεσμα τα τροφοδοτικά να ανοιγοκλείνουν. Κάποια στιγμή ο Σωτήρης και ο Γιώργος πήγαν για προμήθειες, σουβλάκια, νερά, αναψυκτικά κτλ. Το 756PROIII το κλείσαμε μόλις έφυγαν. Όταν με το καλό επέστρεψαν κι αφού φάγαμε, ήπιαμε και καλαμπουρίσαμε, ο Γιώργος άνοιξε το 756PROIII, αλλά αυτό για μια ακόμη φορά αρνιόταν πεισματικά να δεχτεί εντολές από το Laptop!!! Τα δυο μηχανήματα δεν τα είχε αγγίξει κανένας (!!!) όση ώρα έλειπαν ο Σωτήρης και ο Γιώργος! Μιλάμε τώρα για αληθινό βουντού! Οι υποχθόνιες δυνάμεις του σκότους δρούσαν κανονικά, με την κακή και αρνητική σκέψη των προαναφερθέντων καλικαντζαρομούρηδων να αιωρείται από πάνω μας! Ας είναι. Με τα πολλά ο Γιώργος ξαναέφερε σε λογαριασμό τα δύο μηχανήματα και ξεκινήσαμε πάλι να τρέχουμε το contest. Η ώρα είχε πάει τουλάχιστον έντεκα το βράδυ και στο ενεργητικό μας είχαμε πολύ λίγα, μα πολύ λίγα QSO! Κερασάκι στη τούρτα αποτέλεσε το θέμα των καυσίμων που … τελείωναν! Μάλλον η κακή λειτουργία της γεννήτριας τα έκαψε πιο γρήγορα απ’ ότι έπρεπε! Ξεκινήσαμε εγώ με το Σωτήρη προς αναζήτηση ανοιχτού πρατηρίου υγρών καυσίμων, μεσάνυχτα στη Σαλαμίνα! Μετά από περιπλάνηση βρήκαμε το ένα και μοναδικό πρατήριο ανοιχτό κι έτσι θα συνεχίζαμε το έργο μας. Κάποια στιγμή άρχισαν σιγά-σιγά να αποχωρούν ο Σωτήρης και ο Θοδωρής για νυχτερινή κατάκλιση και έμεινα μαζί με το Γιώργο μέχρι τις επτά και μισή περίπου το πρωί όπου και πήγα για ξεκούραση μέχρι και τις έντεκα. Εκτός από τα προηγούμενα, είχε πρόβλημα και το Laptop του Σωτήρη που έσβηνε μόνο του χωρίς καν να το αγγίξει κάποιος! Το χειρότερο όλων όμως ήταν η στιγμή που πέρναγα τα στοιχεία μιας επαφής και δε μπορούσα να δώσω αύξων αριθμό, γιατί το Laptop … μόλις είχε σβήσει!!! Κατά τις πέντε το πρωί όμως, συμβαίνει άλλο ένα ευτράπελο που παραλίγο να ανοίξει το κεφάλι του αρπέα! Ξαφνικά σηκώθηκε δυνατός αέρας, ένα πράγμα όπως στη ταινία οι μάγισσες του Ίστγουικ, με αποτέλεσμα να παρασύρει την ομπρέλα προς τη μεριά που κοιμόταν ο ανυποψίαστος Θοδωρής, χωρίς ευτυχώς να τον αγγίξει. Ένα μεταλλικό κοντάρι όμως που είχε ξεμπλοκάρει από τη τέντα, λόγω του δυνατού αέρα, κάτω από την οποία βρισκόμασταν εγώ και ο αρπέας, έφυγε με μεγάλη ορμή και πέρασε δίπλα από το Γιώργο! Ξυστά, ευτυχώς! Αν συνέβαινε αυτό που φαντάζεστε και που εκτυλίχτηκε μόλις λίγα εκατοστά δίπλα από εμένα, τότε το κεφάλι του Γιώργου θα πέρναγε από σοβαρή δοκιμασία crash test με άγνωστες ή γνωστές συνέπιες και η αποστολή θα είχε δραματική έκβαση! Που να ήξερα όμως τι έκπληξη περίμενε εμένα για το τέλος! Αφού λοιπόν σηκώθηκα, κατά τις έντεκα και μετά από μερικά πειράγματα και τη βαθμολόγηση των αιθέριων υπάρξεων που διέσχιζαν το μικρό πευκόφυτο δάσος, προς τη παραλία, έκανα μερικά QSO. Κατά τις δύο περίπου το μεσημέρι, λίγο πριν το τέλος του contest, απομακρύνθηκα λίγο από την αποστολή ακλουθώντας το κάλεσμα της φύσης μέσα στο ίδιο της το σπίτι, ανάμεσα στα σκοίνα και στα μπαζοσκούπιδα!!! Καθώς γύρισα το σώμα μου να φύγω, σκόνταψα στα παρατημένα μπάζα πρώτα με το αριστερό πόδι και στην απέλπιδα προσπάθεια να μη πέσω με το δεξί και τελικά έπεσα με το δεξί που έχει δεχθεί και τη μεγαλύτερη πίεση. Το χειρότερο ήταν ότι έπεσα με το γόνατο σε κάτι σπασμένα κεραμίδια που είχαν πετάξει όχι μόνο σε εκείνο το σημείο αλλά σε όλη τη περιοχή κάποιοι αναίσθητοι, βρωμιάρηδες, τουρκόγυφτοι, εγκληματίες της φύσης, συνάνθρωποί μας! Το άλλο δυσάρεστο δε είναι, ότι αυτοί είναι γραμμένοι και στους εκλογικούς καταλόγους και … ψηφίζουν κιόλας! Όσο για το δήμαρχο, να τη χαίρετε τη Σαλαμίνα έτσι όπως τη κατάντησε, γεμάτη σκουπίδια, βρωμιά και άκρως επικίνδυνη για την υγεία των κατοίκων και των εκδρομέων. Το σχίσιμο ήταν βαθύ και αναγκαστικά ο Γιώργος με μετέφερε στο κέντρο υγείας του νησιού, για να μου παραστούν οι πρώτες βοήθειες. Το κέντρο υγείας, περιττό είναι να σας πω ότι, υπο-λειτουργούσε με περιορισμένο αριθμό γιατρών και νοσηλευτών, ενώ δοκιμαζόταν η αντοχή της μιας γιατρού, κυρίως από έκτακτα περιστατικά, όπως το δικό μου. Το αποτέλεσμα ήταν τρία ράμματα και ευτυχώς να λέω που δε μου έκοψε τένοντα! Τότε θα ήταν πολύ χειρότερη η κατάσταση. Με τα χίλια ζόρια, που λέμε, επέστρεψα με το μηχανάκι (!!! σιγά μη το άφηνα στη Σαλαμίνα να μου το … ψειρίσουν τα αλάνια) στο σπίτι μου κατά τις έξι παρά τέταρτο, ταλαιπωρημένος, εξουθενωμένος και … ραμμένος (με το hi-hi).
Καλά ε, σε αυτό το contest έσκισα, με όλη τη σημασία της λέξης!!!
Αν με ρωτήσεις πως πέρασα, θα σου πω πως πέρασα ωραία, παρά το ατύχημά μου. Η παρέα ήταν πολύ καλή. Ο Γιώργος είναι δάσκαλος στους διαγωνισμούς. Τελεία και παύλα. Ο Σωτήρης, πάντα πρόθυμος, είναι ο άνθρωπος που θα γίνει χαλί να τον πατήσεις. Πιστός εργάτης της ραδιοερασιτεχνικής κοινότητας. Ο Θοδωρής, λάτρης του CW, καλός χειριστής, με πολλά σχέδια για το μέλλον!
Ευχαριστώ το Γιώργο για τη πρόσκληση και για την ευκαιρία που μου έδωσε να συμμετάσχω κι εγώ στην ομάδα SZ1SV/8 στο φετινό RSGB IOTA Contest.
Πολλά 73 σε όλους και καλές διακοπές.
ΥΓ.1 προσοχή στις παραλίες αλλά και στα δασάκια που κατοικοεδρεύουν … μπάζα! ΥΓ.2 μακριά από κομπλεξικούς … καλικαντζαρομούρηδες!
Από το προηγούμενο βράδυ, δηλαδή από το βράδυ της Τρίτης, είχαμε κανονίσει, ο SW1GGW, ο SV1HAG και η μουτσούνα μου να συναντιόμασταν στα εντευκτήρια της ΕΕΡ και μετά να πηγαίναμε για καμιά μπυρίτσα μετά συνοδείας εύγεστων εδεσμάτων! Όπως πάντα όμως αργοπορημένος ο γράφων, αφίχθη κατά τις 19:50΄ περίπου, ευτυχώς χωρίς αρνητικές συνέπιες! Στο χώρο των εντευκτηρίων συνάντησα, όπως ήταν αναμενόμενο, τον αγαπητό φίλο SV1IZR Μάκη, και προς μεγάλης μου έκπληξης τον αγαπητό Αντώνη το … φαντάρο (call sign δε γράφω για καθαρά τυπικούς λόγους) τους επίσης αγαπητούς και μη εξαιρετέους, Παναγιώτη SV1PAS, Στάθη SW1NQX, στον ειδικά διαμορφωμένο για καπνιστές χώρο (!), να φουμάρουν την αγαπημένη τους μάρκα και να συζητούν θέματα … μάλλον ραδιοερασιτεχνικού ενδιαφέροντος. Μπαίνοντας μέσα στην αίθουσα, η οποία ευτυχώς κλιματιζόταν, συνάντησα αγαπητούς φίλους αλλά και συνοδοιπόρος στο EPC, SV8GXC/1 Γιώργο, SV1GRN Πάνο και φυσικά τους SV1HAG Γιάννη και SW1GGW Δημήτρη όπως είχαμε κανονίσει άλλωστε. Πριν καλά – καλά προλάβω να κάτσω σε μια καρέκλα, ακούω μια γνώριμη σε μένα φωνή να λέει … νάτος, αυτός είναι που έγραψε το άρθρο … Αμάν, σκέφτηκα, τώρα είναι που δε το γλυτώνω με τίποτα το ξύλο! και έρχονται προς τη μεριά μου ο SV1GRN ο Πάνος μαζί με τον SV1KU το Γιώργο (για πολλούς από τη γενιά μας και δάσκαλος στο CW). Αλλά … για μια στιγμή. Κάτι κρατάει ο Πάνος στο χέρι του το οποίο μου είναι πολύ γνώριμο!!! Χμ! μια εκτύπωση της ανάρτησης που είχα για τη VHF και UHF Slim Jim antenna. - Α, εσύ είσαι που έγραψες για τη Slim Jim; με ρώτησε ο Γιώργος. Πολύ ωραία! Την έχω φτιάξει ήδη και μου αρέσει πολύ! Πάει πολύ καλά και είναι και εύκολη κεραία. Ουφ, το γλύτωσα, για απόψε τουλάχιστο, το ξύλο. Με τον έτερο Γιώργο τον SV8GXC/1, είχαμε μια μικρή αλλά περιεκτική ανασκόπηση των γεγονότων των special calls για το EPC αλλά και μια αναφορά για την πορεία του γεγονότος που εξακολουθεί να τρέχει! Αφού αλλάξαμε μερικά μικρόφωνα ... (ωπ ! τι σου είναι η δύναμη της συνήθειας ε;) μαζευτήκαμε όλα τα καλά παιδιά και πήραμε το δρόμο προς τα ... Πετράλωνα. Αααυτά είναι αγαπητέ μου συνάδελφε! Αναστέναξαν, εκτός από τα πιρούνια και τα γκαρσόνια!!! Που να σε είχα από μια μεριά, μόνο να έβλεπες! Τα γκαρσόνια δε, μάλλον το ερχόμενο Σάββατο, θα βγουν σε τηλεοπτική εκπομπή γνωστού UFO-λόγου να αναφέρουν όλα όσα άκουσαν από τη παρέα μας, αφού το είδα ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ στο βλέμμα τους, μας παρατηρούσαν … περίεργα!!! Για μια στιγμή μάλιστα είχα την αίσθηση πως ήταν έτοιμοι να καλέσουν στο Δρομοκαΐτειο, για να μας μαζέψουν! Το μόνο που δεν σκέφτηκα, ήταν να τραβήξω μια αναμνηστική φωτογραφία για την ιστορία και μόνο! Όσο για το περιεχόμενο των συζητήσεων ε, ξέρεις τώρα, καθαρά και μόνο … ραδιοερασιτεχνικού ενδιαφέροντος! Το μόνο που ξέχασα να πάρω φεύγοντας, είναι το ... φτυάρι μου! Εύχομαι την επόμενη φορά να είσαι κι εσύ μαζί μας.
Από χθες το βράδυ είχε ρίξει την ιδέα στη συχνότητα ο Βαγγέλης SW1IYB να πάμε το πρωί για καφέ στο Μοναστηράκι. Μερικά μουδιασμένα ναι, ακούστηκαν στη συχνότητα και όλα μάλλον έδειχναν ότι ίσως και να τα καταφέρναμε να οργανώσουμε αυτή τη συνάντηση με επιτυχία! Παρόλο που το βράδυ κατεβάσαμε ρολά αρκετά αργά, το πρωί κατά τις οχτώ παρά τέταρτο το μάτι … γαρίδα! Μετά από μερικά λεπτά τις ώρας, ήμουν στον αέρα, στη γνωστή συχνότητα των δυο μέτρων. Πρώτος και καλύτερος ο Δημήτρης SW1GGW είχε ήδη δώσει το παρών στο δίαυλο και να σου εμφανίστηκε και ο αγαπητός Μιχάλης SV1EIJ ο οποίος όμως μας ξεκαθάρισε ευθύς εξαρχής ότι θα έπρεπε να βρεθεί σε κάποια υποχρέωση. Ο αμέσως επόμενος που εμφανίστηκε στο δίαυλο ήταν ο Αντώνης ο SW1OAN. Στη παρέα θα είχαμε και τον Παναγιώτη, SV1PAS αλλά είχε μια πιο … σοβαρή δουλειά. Θα παραλάμβανε μια κεραία ECO. Ωραίος ο Παναγιώτης! Αφού συνεννοηθήκαμε, το κύκλωμα έσπασε … για την ώρα! Μετά από λίγα λεπτά εμφανίστηκαν ταυτόχρονα ο Μάκης, SV1IZR και ο Βαγγέλης, SW1IYB. Η ομάδα είχε μαζευτεί για τα καλά και μετά από μερικές διευκρινήσεις ορίσαμε και το σημείο της συνάντησης. Που αλλού να πηγαίναμε Κυριακή πρωί; Το κλασικό σημείο συνάντησης για του απανταχού ραδιο φονιάδες ήταν και εξακολουθεί να είναι το Μοναστηράκι. Όπερ και εγένετο. Έντεκα κα τριάντα ακριβώς ήμουν έξω από τη πόρτα του μετρό και από εκεί αμέσως προς στη πλατεία. Είχαν ήδη φτάσει ο Μάκης και ο Βαγγέλης, μετά από λίγο και ο Αντώνης. Με τον Δημήτρη μιλήσαμε τηλεφωνικά και δώσαμε σημείο συνάντησης το στέκι του … Νίκου με τα παλιά εξαρτήματα και τα υπόλοιπα!
Χμ! ο Αντώνης αγόρασε, μια … συρταριέρα (;) για την οποία η YL μάλλον θα χαρεί δεόντως! Ο Βαγγέλης αγόρασε μια υψίσυχνη κατασκευή … αγνώστων λοιπών στοιχείων (!) για τη χρηστικότητα της οποίας θα συνεδριάσουν 29 κατασκευαστές … ηλεκτρονικών συσκευών μηχανημάτων rf (!) Λέτε να γίνουν 30;
Αφού τελειώσαμε το shopping therapy έ, ήρθε η ώρα για να πάμε για εκείνο το καφεδάκι που λέγαμε. Τώρα μη περιμένεις να κάτσω να σου γράψω τι ειπώθηκε και τι όχι, με το hi hi!. Περάσαμε ωραία για μια ακόμη φορά με τη παρέα και το επόμενο ραντεβού θα είναι … μετά το Πάσχα.
Φεύγοντας, σε κάποιο σημείο της οδού Ερμού, συναντήσαμε και τον SV1KU το Γιώργο. Αφού τον χαιρετήσαμε, έ χαιρετηθήκαμε κι εμείς και πήγαμε προς το σπίτι του o καθένας.
Πραγματοποιήθηκε σήμερα, όπως άλλωστε ήταν προγραμματισμένη, η κοπή της πίτας της ΕΕΡ στο χώρο του αμφιθεάτρου που μας παραχώρησε και φέτος το ΥΥΜΔ, πρώην ΥΜΕ. Αρκετά καλή ήταν η συμμετοχή ενώ παράλληλα μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά πολλούς συναδέλφους με τους οποίους μιλάμε στον αέρα τόσο καιρό αλλά να δούμε και αρκετούς φίλους από τα παλιά. Και μια αναμνηστική φωτογραφία μαζί με το Φοίβο SV1AQY
Το ωραίο της ημέρας, αν και αναμενόμενο σε εμάς, ήταν η βράβευση του Γιάννη SV1BJY. Ο SV1RP βραβεύει τον SV1BGY.
Ε! καλά τώρα! Μη μου πεις ότι δε ξέρεις τι ακολούθησε μετά; Αγαπητέ μου, μετά από μια εκδήλωση σα και αυτή, δε θα μπορούσαμε να είχαμε πάει στα σπίτια μας όλοι εμείς, ήσυχα και ωραία! Όχι δα! Τι το κάναμε τώρα; Λοιπόν, ακολούθησε κανονική και άνευ ορίων ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ σε μεζεδοπωλείο παρακείμενης περιοχής! Καλά ε! δε σου λέω τίποτα! Έπρεπε να είχα μαζί μου κασετοφωνάκι να ηχογραφήσω μερικά … σπάνια ντοκουμέντα! Στη εν λόγο καταστροφή-κατεδάφιση έλαβαν μέρος οι παρακάτω: SV1CDY SV1EML SW1JGW SW1IYB SV8GKE EX SV3GKE SV1BJY XYL/SV1BJY SW1GGW
Η συμμορία τον οχτώ!
Ευχαριστώ τον SV1BJY για τη φωτογραφία.
Άντε βρε και ελπίζω να ξανανταμώσουμε σύντομα. 73.
Με τους υπόλοιπους το είχαμε κανονίσει εδώ και αρκετές ημέρες πριν. Ότι θα ερχόταν στην Αθήνα για QRL ο Θωμάς ο SV2CLJ και αυτό το ήξερα! Δεν ήξερα όμως πότε. Να όμως που μερικές φορές τα φέρνει έτσι η ζωή που αναρωτιέσαι για αυτές τις συμπτώσεις!
sv2clj - sv1ggw - Θωμάς
sv2clj - σου μιλάω για μαλλιά ...
Ρεεεεεεεεε καθίστε για λίγο ακίνητοι ρε σεις!!!
sv1oan sv1ggw sv1hag sv1nqx sv1gsu sv1cdy sv2clj sv1mb sv1eex sv1eml
Παιδιά τι πάθανε τα μάτια σας; μήπως σας καταράστηκε κανείς;
