Δεύτερος χρόνος … φαγούρας!!!

Δηλαδή δυο ολόκληρα χρόνια blogging.

Τι μας λες, πέρασαν κιόλας δύο χρόνια από την ημέρα που δημιούργησα αυτό το ιστολόγιο; Χαράς το κουράγιο μου! Μάλιστα αγαπητοί μου συνάδελφοι, δυο ολόκληρα χρόνια αρθρογραφίας, δυο ολόκληρα χρόνια κατάθεσης ψυχής και μάλιστα χωρίς ιδίων όφελος! Τις εμπειρίες μου και τις απόψεις μου τις είχα δημοσιεύσει και πέρυσι την ίδια περίπου περίοδο, τη Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011 σε ένα αντίστοιχο άρθρο, αμιγώς επετειακού χαρακτήρα (πατάς εδώ) με μια ανάρτηση που μεταξύ άλλων οριοθέτησε και έβαλε τη διαχωριστική γραμμή εκείνη που διαχωρίζει πλέον τους αυθεντικούς ραδιοερασιτέχνες – blogger από τους συκοφάντες και που ως συνεπακόλουθο είχε να στείλει τον κάθε κατεργάρη στο πάγκο του ή μάλλον … στη λεκάνη του.

Στην περσινή ανάρτηση είχα «παντρέψει» τις παραγράφους με …τραγούδια, κάτι σαν όπερα ένα πράμα και μάλιστα … ροκ! Φέτος όμως θα ακολουθήσω πιο συμβατική οδό γιατί υπάρχουν και ορισμένοι, μη γράφουμε και ονόματα τώρα, που δεν μπορούν να ακολουθήσουν το πνεύμα μου!!!
Θα κάνω όμως μια εξαίρεση, για το παρακάτω λόγο.
Πέρυσι, τέτοια εποχή θα ήταν, όταν κάποιος ‘’συνάδελφος’’ αφού διάβασε το επετειακού χαρακτήρα άρθρο, φεύγοντας δεν παρέλειψε να αφήσει το κάτι τοις του στα σχόλια. Έτσι για να τον θυμόμαστε βρε αδερφέ!!! Καλά ε, μιλάμε για πολύ μεγάλο και πολύ σπουδαίο ‘’συνάδελφο’’. Ξέρετε ποιόν! Αυτόν που δεν είναι ικανός να τοποθετήσει σωστά μια κεραία και που θα του την εξαφανίζει το πρώτο αεράκι που θα φυσήξει!!! Παρόλα αυτά όμως έχει άποψη και … αυστηρή κριτική για όλους του υπόλοιπους!!! Από τις δραστηριότητες του αποκλείετε να τον γνωρίζεις, διότι γι’ αυτόν το ON/OFF στο π/δ είναι μονίμως στο OFF. Υπάρχει όμως η πιθανότητα να τον γνωρίζεις από το blog που έχει, μέσα από το οποίο αφήνει να βγει προς τα έξω ο τραμπούκος που κρύβει μέσα του. Θεωρείται δε, από τους πιο γραφικούς του είδους! Εκτός αυτού βγαίνει και κάτι άλλο στην επιφάνεια. Ότι η μοναδική ασχολία που έχει … είναι η ζωή των άλλων! Και ω τι σύμπτωση, είναι φίλος του … 2Μετρελίδη!!! Τυχαίο;;; ΟΧΙ. Είναι και αυτή μια φυσική κατάληξη. Τα λύματα στο τέλος καταλήγουν στο ίδιο σημείο.
Για το λόγο αυτό κι εγώ του αφιέρωσα το μικρού μήκους κινηματογραφικό αριστούργημά μου με τίτλο:

ΔΝΤ σημαίνει, ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΤΑΚΗ;

Τώρα κι εσύ με τη σειρά σου θα μου πεις, - μα καλά βρε άνθρωπε, γιατί κάθεσαι και ασχολείσαι με αυτόν;

Να βρε άνθρωπε, θυμάσαι πέρυσι στο χώρο όπου διεξάγετε το Hamfest της ΕΕΡ είχε δεχτεί ο Σταμάτης (και οι φίλοι του) μια … απειλή – σεξουαλική παρενόχληση από αυτόν; Ε, άμα δεν το θυμάσαι τι να σου κάνω τώρα; Λοιπόν διάβασε παρακάτω, για να μαθαίνεις.
Στο απερχόμενο hamfest της ΕΕΡ ο περί ου ο λόγος, είχε το θράσος να πλησιάσει τον φίλο μου τον Σταμάτη τον SV1EML και να τον απειλήσει, άκουσον – άκουσον και μάλιστα μπροστά σε άλλους παρευρισκόμενους!!! Για το τι είπε του Σταμάτη, καλύτερα να ρωτήστε τον ίδιο. Πάντως τα προφυλακτικά που είχαμε προμηθευτεί, για παν ενδεχόμενο, δεν τα χρησιμοποίησε κανείς μας, τουλάχιστον στο χώρο του hamfest …
Τι στην ευχή βρε παιδιά, τόσο αυτός ο τύπος, όσο και όλη αυτή η παρέα το μόνο που κάνουν είναι να ασχολούνται με τους άλλους; Δουλειές άλλες αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν να κάνουν; Στο καλό μου και πέρυσι την ίδια απορία είχα! Ένας ολόκληρος χρόνος πέρασε, αλλά δυστυχώς τίποτα δεν άλλαξε στο μυαλό τους; Τι στην ευχή, είναι τελείως ακατοίκητο; Έλεος πια! Κάτι ξέρει όμως ο σοφός λαός όταν λέει: Τι είχες Γιάννη, ότι είχα πάντα. Τυχαίο;
Είναι και το άλλο τώρα θα μου πεις! Τι να κάνουμε αγαπητέ μου συνάδελφε, με βάση το νόμο των πιθανοτήτων, μέσα σε μερικές χιλιάδες ρ/ε λογικό είναι να υπάρχουν και τέσσερις – πέντε προβληματικοί!

Γι αυτούς όμως έχω …. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

-.-

Ας αφήσουμε όμως τα παλιά και ας κάνουμε μια γρήγορη ανασκόπηση με αυτή την επετειακού χαρακτήρα ανάρτηση, στη δεύτερη χρονιά, η οποία κατά την άποψή μου ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα από την πρώτη.

Έχω την αίσθηση ότι μέσα από τις αναρτήσεις του παρόντος ιστολογίου κρατήθηκε ζωντανό το ενδιαφέρον πολλών συναδέλφων για το χόμπι αφού καθιερώθηκε η στήλη των διαγωνισμών του Σαββατοκύριακου, εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο. Όπως έγραψα και πριν από λίγες ημέρες, επιμένω και αν κρίνω από το αποτέλεσμα αυτό με δικαιώνει, η διαδικασία συμμετοχής και μόνο σε διαγωνισμό, λειτουργεί θετικά από πολλές απόψεις κι αν το εξετάσουμε. Οπότε … συνεχίζω καλώς προς αυτή τη κατεύθυνση.

Πάμε τώρα να δούμε και τη πορεία των άρθρων. Τη πρώτη χρονιά είχα δημοσιεύσει περί τα 140 άρθρα. Τη χρονιά που πέρασε όμως δημοσίευσα περί τα 150 άρθρα. Ελάχιστα περισσότερα από τη πρώτη χρονιά αλλά αν αναλογισθεί κάποιος ότι οι ραδιοερασιτεχνικές δραστηριότητές αυτής της χρονιάς ήταν περισσότερες και με κράτησαν εκτός «στρατηγείου» για αρκετό καιρό και ως εκ τούτου ο ελεύθερος χρόνος για αρθρογραφία ήταν λιγότερος, τότε θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η χρονιά που πέρασε ήταν μακρά πιο δραστήρια. Κάνοντας μια σύγκριση στους πιο πάνω αριθμούς, οδηγούμαστε και στο μέσο όρο. Ο μέσος όρος λοιπόν διαμορφώνεται ως εξής: 1 άρθρο ανά 2,4 ημέρες (μέχρι αυτή τη στιγμή). Νομίζω ότι δεν ήταν και άσχημα αν αναλογιστεί κάποιος ότι ο λόγος αυτός τη πρώτη χρονιά ήταν, 1 προς 2,6
Τώρα ως προς τη ποιοτική πλευρά, από τα άρθρα που δημοσίευσα μόνο δυο ήταν τεχνικά και μόνο ένα αφορούσε κατασκευή και αυτό ήταν για κεραία. Εδώ όντως υπήρξε μια πτώση την οποία όμως θα φροντίσω να αντιστρέψω αυτή τη χρονιά. Στον αντίποδα όμως, τη χρονιά που πέρασε έγραψα και πολλά άρθρα – παρουσιάσεις νέων συσκευών και παρελκόμενων ειδών ραδιοερασιτέχνη, που δεν υπήρχαν τη πρώτη χρονιά και που αν μη τι άλλο αυτή η κίνηση ήταν ουσίας και έδωσε άλλο αέρα στο ιστολόγιο! Σε σύντομο χρονικό διάστημα δε, διαπίστωσα ότι το ενδιαφέρον των ρ/ε ήταν αρκετό για αυτού του είδους άρθρα, σε σημείο που μου δημιουργήθηκαν διάφορες σκέψεις! Τέλος πάντων, διαπίστωσα ότι αυτά είναι που ενδιαφέρουν τους ραδιοερασιτέχνες και όχι … οι ψευτοπρωτιές και το λιβάνισμα!!! Έτσι είναι. Ο καθένας από εμάς μέσα από τα γραπτά του, ακόμα και όταν αυτά πλαισιώνονται από …. δήθεν ανώνυμα σχόλια, δείχνει αυτό που πραγματικά είναι!!! Συμπέρασμα: Αγαπητέ μου συνάδελφε ο καθένας μας διεξάγει τον ραδιοερασιτεχνισμό με τον τρόπο που έχει μάθει και που του επιτρέπει η παιδεία του.

-.-

Αν με ρωτήσει κάποιος τι αποκόμισα όλα αυτά τα δυο χρόνια, δεν μπορώ να δώσω μια σαφή και ολοκληρωμένη απάντηση, διότι ακόμα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα αυτού του τύπου! Μπορώ να πω όμως με απόλυτη βεβαιότητα, ότι η αρθρογραφία στο ιστολόγιο με βοήθησε στο να γνωρίσω συναδέλφους τους οποίους ούτε καν τους γνώριζα έως τούδε! (Κάτι τέτοιο όμως δεν το περίμενα αλλά ούτε και το επιδίωξα ποτέ, σε σχέση με κάποιον άλλον ο οποίος με τη πρώτη ευκαιρία θα σου πει ότι αυτός είναι που έγραφε τη τάδε αράδα, λες και τον ρώτησε κανείς, καμαρώνοντας ταυτόχρονα ωσάν γύφτικο σκεπάρνι για τις περιττωματολογίες του! Αν έλειπε αυτή η ματαιοδοξία … ) Φυσικά με κάποιους εξ αυτών δεν έμελε μόνο η δημιουργία μιας απλής διαπροσωπικής σχέσης, αλλά μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί τους και εν τέλει να τους γνωρίσω καλύτερα. Αξίζει να πω για αυτούς τους συναδέλφους, ότι τα διακριτικά τους και η πορεία τους μου ήταν ήδη γνωστά! Αυτή είναι η μία πλευρά η θετική.

Πάμε τώρα στην άλλη πλευρά, τη σκοτεινή! Τι έπαθες; Νόμιζες ότι αυτή δεν υπάρχει; Κάτσε και διάβασε συνάδελφε να μαθαίνεις … μπαλίτσα! Η άλλη, η σκοτεινή πλευρά, είναι ότι εξ αιτίας αυτού του ιστολογίου βρέθηκα στο στόχαστρο συγκεκριμένων blogger. Ξέρεις, της τρελοπαρέας που λέγαμε πιο πάνω. Ε, καλά τώρα! Πως κάνεις έτσι, θα μου πεις! Στο κάτω, κάτω δεν είσαι και ο πρώτος!!! (ούτε και ο τελευταίος, hi-hi) Άλλωστε είναι γνωστό σε όλους ότι ο εν λόγω έχει παρεξηγηθεί ή και τσακωθεί σχεδόν με όλους τους ρ/ε – blogger. Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Εκτός από αυτούς που φοράνε παρωπίδες. Γι αυτούς όμως δεν μπορώ να κάνω κάτι. Ας πρόσεχαν.

-.-

Νομίζω ότι ήρθε η κατάλληλη στιγμή να μάθεις πια ήταν τα σημαντικότερα άρθρα, για εμένα προσωπικά, που τα θεωρώ και άρρηκτα δεμένα με την πορεία είτε του ιστολογίου είτε τη δικιά μου, με οποιονδήποτε τρόπο. Για να σε βοηθήσω να φρεσκάρεις τη μνήμη σου, ο κάθε τίτλος είναι και σύνδεσμος που οδηγεί στο αντίστοιχο αρχικό άρθρο. Λόγου χάρη, αν πατήσεις στο τίτλο PSFA αυτός θα σε οδηγήσει στο άρθρο που είχα γράψει τότε. Τόσο απλά!
Πάμε λοιπόν για την αναδρομή μας. Τα άρθρα που σηματοδότησαν τη περασμένη χρονιά, αναγραμμένα με χρονολογική σειρά, είναι:

PSFA
Η διαχείριση των βραβείων PSFA. Το EPC μου εμπιστεύεται τη σειρά των βραβείων PSFA και από τις 6 Ιανουαρίου ξεκινάει και επίσημα πλέον ο έλεγχος και η αποστολή τους. Μέχρι και σήμερα έχω αποστείλει περισσότερα από 300 βραβεία!
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

3ο WW EPC Contest (Δες κι εδώ)
Το Φεβρουάριο συμμετέχω στο 3ο WW EPC Contest που διεξάγεται το πρώτο Σ/Κ του μήνα. Μετά από ξενύχτι και .. μπόλικο κου – κους από τα δυο μέτρα με τον συνοδοιπόρο Μάνο SV1JGX, ‘’πιάνω’’ την έβδομη θέση στη γενική κατάταξη και τη πρώτη στην ραδιοχώρα μου. Δεν πρόλαβα να γράψω δυο αράδες και …
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

EAMA
Ο υποφαινόμενος μπαίνει στη λίστα με τους 34 διαχειριστές βραβείων του EPC. Όσοι γνωρίζουν αυτό το βραβείο, με κυνηγούν σε όποια μπάντα των βραχέων και αν με πετύχουν.
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

SV2FPU
Η γνωριμία με τον Παπαφούνη, SV2FPU, την Κυριακή 13 Μαρτίου 2011 στο Athens Heart έφερε τα πάνω κάτω … σε πολλά πράγματα!!! Εκτός από τη φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ μας, αυτό που θα ακολουθούσε ούτε που το περίμενα!!! Ο Γιάννης μου έδωσε την ευκαιρία, πρώτα απ’ όλα να γνωρίσω έναν άνθρωπο, σπουδαίο από πολλές απόψεις κατά την γνώμη μου πάντα. Επίσης μου έδωσε την ευκαιρία να ζήσω μια μοναδική εμπειρία, την οποία δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ. Τώρα από την άλλη πλευρά, ελπίζω να θυμάστε το τι επακολούθησε στο πατσαβούρι … πω, πω, πω, κακία!!!!!
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

J48O
Όταν χτύπησε το τηλέφωνο ούτε που περίμενα ότι από την άλλη άκρη της γραμμής με περίμενε μια πρόσκληση που θα σήμαινε πολλά και που θα άλλαζε πολλά στη πορεία μου ως ρ/ε! Το δυσκολότερο όμως το έζησα αφού επέστρεψα στη βάση μου! Μετά από την επιστροφή μου από την αποστολή J48O δεν μπορούσα να μαζέψω στις σκέψεις μου και το αποτέλεσμα ήταν για το επόμενο διάστημα να γράψω ΜΟΝΟ 9 άρθρα! Ναι, για τους επόμενους 2,5 μήνες αυτά τα λίγα κατάφερα να γράψω, μόνο!!!
Η συνύπαρξη και η γνωριμία μου και με τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής, αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη ανάπτυξη φιλικών σχέσεων μεταξύ μας. Όλοι μας ζήσαμε μια εμπειρία, σίγουρα αξέχαστη και που ευτυχώς μας έδεσε σαν αδέρφια!!!
Όσο για τις παρεμβολές που δεχτήκαμε και τα βίντεο που τράβηξαν μερικοί με σκοπό να βγουν στην επιφάνεια την κατάλληλη στιγμή με σκοπό να τιμωρήσουν – λοιδορήσουν – την αποστολή που ΤΟΛΜΗΣΕ να πάει στο νησί Οθωνοί για DXpedition, ε αυτά τα είπαμε και πιο πάνω. Α ρε κακομοίρη, αυτά σε μάθανε στη σχολή που πήγες; Άστο να πάει, όσους Σταυρούς και όσες μετάνοιες κι αν κάνεις δεν το σώζεις! Αγαπητέ μου συνάδελφε, ο καθένας μας διεξάγει τον ραδιοερασιτεχνισμό με τον τρόπο που έχει μάθει, που του επιτρέπει η παιδεία του και που μπορεί στο κάτω – κάτω βρε αδερφέ! Όχου τώρα, μη μας σκοτίζεις περισσότερο …
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους ΠΟΛΛΟΥΣ ΟΜΩΣ ΤΟΝΟΥΣ λάσπης, αυτή τη φορά.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

Field Day 2011 το SY1P και το παρεάκι …
Στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου τρέξαμε με το παρεάκι το Field Day με το ειδικό διακριτικό SY1P από τη Πεντέλη. Όλα πήγαν πολύ καλά και επιστρέψαμε πίσω όλοι … ΥΓΙΕΙΣ. Οι σκοτεινές δυνάμεις του κακού, δρακουμέλ, νεφελίμ, ταμτάκος (ναι σου λέω … ) κτλ. αυτή τη φορά δεν μας νίκησαν, διότι είχαμε το νου μας … και αρκετές πλεξούδες από σκόρδα μαζί μας … hi-hi …
Επιτέλους έμαθα κι εγώ ποιος είναι αυτός ο περιβόητος Πάολο!!! Τελικά είναι … υπαρκτό πρόσωπο. Το άρθρο που ακολούθησε … έγραψε ... Αυτό όμως που έγραψε ο φίλος μου ο GSU έγραψε περισσότερο! Ωχ, ωχ, ωχ! Το τι ακολούθησε δεν περιγράφεται. Μάλλον … το κλύσμα τους έπεσε βαρύ!!!
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

Hellenic PSK Club
Τη πρόταση την είχα ρίξει στο τραπέζι αρκετούς μήνες πιο πριν. Η δημιουργία μιας Ελληνικής παρουσίας στα δρώμενα όμως, μόνο ως όνειρο ακουγόταν! Όλα αυτά, πάντα μεταξύ οινοποσίας και άκρατης μεζεδοκατάνυξης, στα στέκια που πηγαίναμε με την υπόλοιπη παρέα. Αφού πέρασε το καλοκαίρι και η ανεμελιά, το φθινόπωρο δεν άφηνε και πολλά περιθώρια για χαλαρουίτες και άλλα παρεμφερή και όπως είναι επακόλουθο δεν υπήρχε κάποιος λόγος για περεταίρω αναβολή. Όπερ και εγένετο! Αρχές Οκτωβρίου ανακοινώνω από το ιστολόγιο την έναρξη της Ελληνικής λέσχης PSK ή Hellenic PSK Club, όπου και ακολούθησε πραγματική μάχη!
Η δημιουργία μιας Ελληνικής λέσχης με όραμα, προοπτική, σχέδιο (πλάνο), οργάνωση και όρεξη για δουλειά, ήταν πλέον γεγονός! Ο Αντώνης ο SV1OAN είναι συνοδοιπόρος και μαζί ξεκινάμε τις εργασίας. Η υπόλοιπη παρέα βοηθά πολύ με την υποστήριξη όχι μόνο μέσα από τα ιστολόγια αλλά και με την από στόμα σε στόμα ενημέρωση. Η στελέχωση της λέσχης είναι πλέον θέμα χρόνου. Στη λέσχη γράφονται ραδιοερασιτέχνες απ’ όλη την Ελλάδα … και όχι μόνο!!! Η χαρά μας είναι πολύ μεγάλη. Το ίδιο και η ικανοποίηση.
Επιτέλους, το σοφό ρητό ‘’ο ραδιοερασιτεχνισμός μας ενώνει’’ λαμβάνει σάρκα και οστά! Οι πόρτες ανοίγουν και … όσοι πιστοί προσέλθετε.
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ PSK
Ο πρόεδρος της "Ε.Ρ.Β.Ε." (Ένωση Ραδιοερασιτεχνών Βορείου Ελλάδος), Θωμάς Μισιργής SV2CLJ (συνδιοργανωτής και συνοδοιπόρος της αποστολής J48O), με αφορμή τη δημιουργία της Ελληνικής λέσχης PSK, διοργανώνει ενημερωτική ημερίδα στα εντευκτήρια του συλλόγου στην Θεσσαλονίκη, την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου, με τίτλο ‘’ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ PSK ‘’ Ομιλητής ο υποφαινόμενος. Το ταξίδι αστραπή στη Συμπρωτεύουσα, μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω κι άλλους ρ/ε φίλους είτε από τα blog είτε από το f/b.
Στη ομιλία παρευρέθησαν και ρ/ε μέλη άλλων συλλόγων. Αυτό με ικανοποίησε πάρα πολύ, διότι για ακόμα μια φορά το σοφό ρητό …
‘’ο ραδιοερασιτεχνισμός μας ενώνει’’ λαμβάνει σάρκα και οστά!
Το άρθρο που παρουσιάζω είναι αρκούντως κατατοπιστικό, αλλά φωτογραφικό υλικό … δεν υπάρχει. Κρίμα.
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

SX100A ΠΝΜ Θ/Κ Γ. ΑΒΕΡΩΦ
Τη Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου βρέθηκα, προγραμματισμένα, στο … τιμόνι του ασυρμάτου του ΠΝΜ Θ/Κ Γ. ΑΒΕΡΩΦ με το ειδικό διακριτικό SX100A Έτρεξα PSK63 για τους φίλους του είδους! Το άρθρο άρεσε, αν κρίνω από το γεγονός ότι μέχρι και αυτή τη στιγμή που γράφω, δεν είναι λίγοι οι ενδιαφερόμενοι που μπαίνουν στο ιστολόγιο για να ενημερωθούν για το event. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να θυμηθούμε δυο αστεία γεγονότα. Το ένα αφορά τον γνωστό αυλικό του «πατριάρχη» ο οποίος, αν είμαστε με τα καλά μας, αναζητούσε τον Υμηττό στην Πάρνηθα ή και το ανάποδο ενίοτε! Αυτή ήταν η πιο αστεία φάση που ζήσαμε όλοι μας. Το τι γέλιο έπεσε δεν περιγράφεται!!! Σείστηκε το ΑΒΕΡΩΦ! Αλλά δεν ήταν και το μοναδικό. Το άλλο αστείο ήταν η εμφάνιση του ίδιου του «πατριάρχη» σε κάποια από τις μπάντες των βραχέων. Ναι, ναι, αμάρτησε πάλι. Όμως ο Θεός αγαπάει και το νοικοκύρη, αφού έτυχε να είμαι παρών στην εν λόγω σκηνή. Το αστείο ήταν ότι το σήμα του ακουγόταν … με διακοπές!!! Όταν του το επισήμανε ο ανταποκριτής, ο εγωιστής «πατριάρχης» το αρνήθηκε, λες και μπορούσε να ακούσει το σήμα του. Τι συμβαίνει ρε μεγάλε δάσκαλε με εσένα; Φτιάχνεις κεραία για τα 160 αλλά κάθε φορά που φυσάει λίγο αεράκι χαλάει τον κόσμο με τη φασαρία που κάνει. Την βαφτίζω «σφυριχτρούλα» και χαλιέσαι. Άσε το άλλο, το έμαθες φαντάζομαι. Η συγκεκριμένη κεραία έσπασε! Ναι, ναι, ούτε ένα χρόνο δεν άντεξε η σούπερ κατασκευή σου μεγάλε «πατριάρχη». Παιδιά, θυμίστε μου σας παρακαλώ να του πάρω στη γιορτή του ένα κουτάκι ξυραφάκια. Ξέρετε τι θα τα κάνει! Θα σχεδιάσει πλακέτες. Μα εσύ ρε άτομο δεν είσαι «πατριάρχης». Εσύ είσαι μπαρμπέρης!!!
Να σου πω, τα χρήματα του ανθρώπου τα επέστρεψες ή κάνεις τη πάπια;
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

3ο Χειμερινό HAMFEST BAZAAR ΣΡΕ
Η χρονιά θα κλείσει με την συμμετοχή μας στο 3ο Χειμερινό HAMFEST BAZAAR εκπροσωπώντας το Hellenic PSK Club. Το event το διοργάνωσε ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΡΑΔΙΟΕΡΑΣΙΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ, (ΣΡΕ) επιτυχώς. Το άρθρο παραμένει για αρκετές ημέρες πρώτο σε αναγνωσιμότητα. (Στατιστικά στοιχεία ιστολογίου Google)
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

Αντί απολογισμού …
Ευτυχώς που φέτος δεν έκανα παρόμοια γκάφα όπως πρόπερσι κι έτσι δεν αναγκάστηκα να εξομολογηθώ στους ανθρώπους που ενδεχομένως να πίκρανα!
Στο δια ταύτα τώρα, η χρονιά που πέρασε ήταν μακράν καλύτερη, σε ραδιοερασιτεχνικό επίπεδο πάντα. Ελπίζω και αυτή που ήδη τρέχει να φέρει το ίδιο καλές στιγμές, γεμίζοντας ταυτόχρονα τη φαρέτρα των εμπειριών μου όχι μόνο ως ραδιοερασιτέχνη αλλά και ως blogger. Ρόλο που πλέον τον έχω αποδεχτεί, ως συνεπακόλουθο των δραστηριοτήτων μου.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους διαβάζουν το ιστολόγιο και αντιμετωπίζουν τα άρθρα μου με το βλέμμα του ερασιτέχνη.
Βλέπεις, ακόμα και στη συγγραφή των άρθρων εξακολουθώ να είμαι ερασιτέχνης και όχι επαγγελματίας, αφού δεν βγάζω χρήματα από αυτό, βάζοντας διαφημίσεις ή από ‘’μυστήρια παράθυρα’’ που εμφανίζονται με το παραμικρό κλικ σε κάποιο σύνδεσμο και που μπαστακόνωνται στην οθόνη του υπολογιστή και δεν λένε νε κλείσουν με τίποτα.
Για το τέλος άφησα τα κοντέρ που δείχνουν την επισκεψιμότητα. Για την ιστορία και μόνο, το ένα από αυτά δείχνει μοναδικούς επισκέπτες και το άλλο σελίδες που ανοιχτήκαν, σε συνεχή ροή και τα δυο. Τίποτα το μεμπτό. Το παράδοξο όμως είναι όταν πέρυσι ο GGW τόλμησε (!!!) να σχολιάσει την επισκεψιμότητα του ιστολογίου και για το λόγο αυτό δέχτηκε τη λάσπη από τους γνωστούς τραμπούκους. Μα καλά βρε σεις, ποιος περιμένετε να σας επισκεφτεί, αφού τους περισσότερους τους περνάτε από σαράντα κύματα; Μάλιστα, χωρίς κάποιο λόγο!!! Πηγαίνετε μετά και απαντάτε με ανώνυμα σχόλια, τάχα μου ότι έχετε κόσμο που συμφωνεί με τις αρρωστημένες απόψεις σας, ενώ σε μερικές δύσκολες περιπτώσεις τηλεφωνάτε και στους ιπποκόμους για support. Δηλαδή για να γράψουν και αυτοί. Όσοι όμως αρνούνται, δοκιμάζουν τον αληθινό χαρακτήρα σας. Άντε τώρα που το έφερε η κουβέντα, να αναφερθώ και στις απειλές του τύπου ‘’άμα δεν γράψεις αυτά που σου λέω, έχω ράμματα και για το δικό σου τομάρι’’ Αυτή είναι η αλήθεια!
Οι γνωστοί τραμπούκοι blogger προς στιγμή παθαίνουν … εγκεφαλικό. Μόλις συνέλθουν όμως από αυτό θα συνεχίσουν, για ακόμα μια φορά, να πετούν τόνους λάσπης.
…. ξυδάκι!!!
Το ξύδι λεν στα νεύρα κάμει καλό
Και του βάζουνε για τάπα το φελλό
Κι αν δε σου φτάσει η μια φιάλη
έχω κι άλλες στο κελάρι

Περάστε να σας κεράσω τούρτα. Όλοι οι καλοί χωράνε ...

Κάπου εδώ ολοκλήρωσα τις σκέψεις μου, ελπίζοντας για ακόμα μια φορά μόνο σε ένα θαύμα. Που ξέρεις, λέγε, λέγε, στο τέλος ίσως μείνει κάτι. Άλλωστε απ’ ότι λένε οι περισσότεροι, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Πάντως θέλω να ξέρετε ότι τα σχόλια είναι καλοπροαίρετα και αυτό ελπίζω να το συνειδητοποιήσουν οι ενδιαφερόμενοι.

Άντε βρε και του χρόνου να είμαστε καλά να τα ξανασυζητήσουμε.

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

Και για όσους έχουν χιούμορ ...

... με τη καλή έννοια.

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

ΣΣ. Τον τίτλο, «Δεύτερος χρόνος φαγούρας» τον εμπνεύστηκα από τον τίτλο της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας «ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΓΟΥΡΑ».

Πολλά 73 σε όλους-ες -… -.-

Ένας χρόνος … φαγούρα!!!

Δηλαδή ένας ολόκληρος χρόνος blogging.

Μπορεί να μην το γνωρίζετε οι περισσότεροι, εδώ λίγο έλειψε να το ξεχάσω κι εγώ ο ίδιος, ότι το παρών ιστολόγιο αισίως συμπλήρωσε, ένα ολόκληρο χρόνο ύπαρξης! Ας είναι καλά κάποιος φίλος που μου το θύμισε και μάλιστα με παρότρυνε να γράψω και μερικές αράδες για αυτό το θέμα. Βέβαια η σημερινή ανάρτηση μου πήρε αρκετό χρόνο για να «τη φέρω σε λογαριασμό» αλλά το αποτέλεσμα πιστεύω πως θα με ανταμείψει αφού μεταξύ άλλων είναι διασκεδαστικό, ψυχαγωγικό, ενημερωτικό και αποστομωτικό! Μάλιστα αγαπητέ μου συνάδελφε. Τη πρώτη ανάρτηση την έγραψα, στις 23 Ιανουαρίου το 2010 και αφορούσε τη δημιουργία του ιστολογίου. Αν και είναι κάπως ετεροχρονισμένη η όλη ανάρτηση, για πάμε να διαβάσουμε παρέα τις ενότητες και θα τα δούμε στη πορεία τα υπόλοιπα.

Και για να μην το ξεχάσω, απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα εντός του ιστολογίου, Νόμος 3730/2008. Άσχετο αλλά δεν πειράζει! Εδώ άλλοι γράφουν και διαδίδουν ένα σωρό ΨΕΜΑΤΑ, το δικό μου το άσχετο θα σας πειράξει τώρα;

1) Dance me… to the end of blog
Η σημερινή επετειακή ανάρτηση, όπως θα διαπιστώσετε, έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Την έχω χωρίσει σε ενότητες, ονοματίζοντας κάθε μια με έναν τίτλο ο οποίος όμως παραπέμπει σε κάποιο τραγούδι, έστω κι αν κάποιους τίτλους τους έχω παραφράσει λίγο! Η ενότητα λχ. με τίτλο, I want to know what blog is, αποτελεί την παράφραση του γνωστού τραγουδιού, I WANT TO KNOW WHAT LOVE IS της αγαπητής μας μουσικής μπάντας FOREIGNER και δηλώνει ότι και ο τίτλος της, δηλαδή έχει καθαρά εκπαιδευτικό χαρακτήρα και παροτρύνει τον αναγνώστη να μάθει για το τι εστί blog. Ωστόσο όμως ο κάθε τίτλος, παραφρασμένος ή όχι, συνήθως ταιριάζει στην κάθε ενότητα. Φροντίζω μάλιστα σε κάθε λέξη που αλλάζω, από έναν γνωστό τίτλο, να χρησιμοποιώ στη θέση της τη λέξη blog, αλλά να βγαίνει και ομοιοκαταληξία. Δύσκολη ασχολία το blogging και συνεχίζω! Κάτω από κάθε, παραφρασμένο, τίτλο έχω αναρτήσει το βίντεο που περιέχει το αντίστοιχο τραγούδι αλλά με τον αληθινό τίτλο. Ενόσω διαβάζετε την ανάρτηση, μπορείτε κάλλιστα να απολαμβάνετε και τα υπέροχα, κατά την άποψή μου, τραγουδάκια, κάποια εκ των οποίων δίνουν τη δική τους … νότα (!) σε αυτήν την επετειακού χαρακτήρα ανάρτηση. Όσοι πάλι επιθυμείτε, μπορείτε να το δείτε και σαν ένα είδος, μουσικής παντομίμας και μάλιστα … διαδικτυακής. Άντε, πάλι πρωτοτυπήσαμε! Μήπως σου θυμίζει κάτι όλο αυτό; Κι εμένα, το ίδιο ακριβώς!

Σας καλώ λοιπόν στο … χορό μου ως το τέλος του ιστολογίου. Καλή συνέχεια.

2) I want to know what blog is
Το ιστολόγιο, για να βάλουμε κι ένα τέλος στη παραφιλολογία ορισμένων αδαών, είναι ένα σημειωματάριο ή προσωπικό ημερολόγιο αν προτιμάτε, σε ψηφιακή μορφή, μέσα στο οποίο ο κάτοχός και αρθρογράφος του, καταγράφει τα ενδιαφέροντά του και πράγματα που αφορούν κυρίως τον ίδιο. Δηλαδή το περιεχόμενο ενός ιστολογίου μπορεί να είναι από απλές σημειώσεις που αφορούν από δραστηριότητες, μέχρι ότι φανταστεί ο νους του καθενός από εμάς. Εν ολίγης τα ιστολόγια ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ! Ωστόσο όμως, είναι πάντα σε δημόσια θέα. Ενίοτε φιλοξενούνται και σχόλια φίλων του αρθρογράφου ή και αναγνωστών του ιστολογίου.
Αν με ρωτήσεις για τους κανόνες που διέπουν τα ιστολόγια και τους ιστολογίτες (νέος όρος) θα σου πω ότι είναι ίδιοι με αυτούς που διέπουν τις διαπροσωπικές μας σχέσεις και που τελικά χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο. Έχει να κάνει με τη παιδεία του καθενός από εμάς και τη γενικότερη ‘στάση’ απέναντι στη ζωή, αγαπητέ μου συνάδελφε. Άρα όταν αφήνουμε σχόλιο σε κάποιο ιστολόγιο θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να σεβόμαστε τον κάτοχο του ιστολογίου αλλά και όλους όσους το διαβάζουν.

Αυτά, για όσους … θέλουν να ξέρω τι είναι το ιστολόγιο.

3) No more heroes
Εσχάτως ανακάλυψα, όπως κι εσείς, βεβαίως – βεβαίως, πως μερικοί θεωρούν όλα τα ιστολόγια … κτήματά τους!!! Μπα, τι μας λες; Και όμως αγαπητέ μου, θέλουν εντελώς αβασάνιστα, να οικειοποιούνται τα ιστολόγια των άλλων για να δημοσιεύσουν την όποια ασυναρτησία τους ή οτιδήποτε άλλο κατέβει εκείνη τη στιγμή από το ακατοίκητο σημείο του εγκεφάλου τους! Όπως γίνεται άμεσα αντιληπτό, κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο κάτοχος ενός ιστολογίου δεν είναι υποχρεωμένος να φιλοξενεί τις απόψεις των προηγούμενων! Σε ότι αφορά τώρα το παρών ιστολόγιο, συγνώμη παιδιά αλλά δεν νομίζω ότι έχω βάλει πουθενά κάποια ταμπέλα στην οποία να γράφει, ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΥΡΗΤΗΡΙΟ ή το άλλο που λέει, Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ και οπωσδήποτε δεν υπονοώ πουθενά κάτι τέτοιο! Δεν είναι δυνατόν να αφήσω τον οποιονδήποτε αργόσχολο «περιπατητή» των ιστολογίων, που δεν έχει άλλο τρόπο να γεμίσει τον άχρηστο χρόνο του, να μετατρέψει το προσωπικό μου ιστολόγιο και την όποια δουλειά μου εδώ, σε κάποιο είδος χαζομάρας όπως αυτή που τον χαρακτηρίζει! Όποιος έχει τα κότσια και κόπτεται για τα δικαιώματά του στην υποτιθέμενη ελεύθερη έκφραση και μάλιστα μέσα από ξένα ιστολόγια, μάλλον έχει μπερδέψει κάποια πράγματα. Δικαίωμα του καθενός είναι να φτιάξει το δικό του ιστολόγιο, φυσικά αυτό θα πρέπει να είναι επώνυμο και ο αρθρογράφος του να μην είναι κρυμμένος πίσω από ψευδώνυμο! Όποιος λοιπόν έχει γερό στομάχι, ας ξεκινήσει το δικό του ιστολόγιο και μετά μας τα ξαναλέει! Ως τότε όμως …
Και κάτι ακόμα. Θα ήθελα να ενημερώσω μερικούς ότι για να γράψουν σε ιστολόγια και κυρίως σε ρ/ε, δεν ήταν ανάγκη να πάνε να βγάλουν ρ/ε άδεια. Μπορούν να γράφουν σχόλια ή και άρθρα χωρίς να έχουν στην κατοχή τους κάποια άδεια. Κατά πόσο δε, αυτή του ρ/ε. Χαμένος κόπος! Ούτως ή άλλος με άδεια ή χωρίς, κύρος δεν έχουν όλοι αυτοί!

Φτάνει πια, όχι άλλοι «ήρωες».

4) Crazy blog
Σε αυτό το σημείο δράττομαι της ευκαιρίας να σταθώ στο γεγονός που έχει προκαλέσει αίσθηση τους τελευταίους μήνες και που προβληματίζει και αρκετούς παρατηρητές και δεν είναι άλλο από τη συμπεριφορά ορισμένων και μάλιστα σε όχι και τόσο δύσκολες στιγμές θα έλεγα, η οποία τους οδηγεί σε παρατυπίες και καταπάτηση των κανόνων, τυπικών και άτυπων! Είναι γνωστό σε όλους άλλωστε, ακόμα και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν αυτοί οι τύποι, το οποίο μάλιστα περιλαμβάνει και επίθετα του … δρόμου, προκειμένου να εκφράσουν τα συναισθήματα τους προς κάποιους άλλους! Φυσικά όλα αυτά λαμβάνουν χώρα μόνο μέσα από συγκεκριμένα ιστολόγια, των οποίων οι κάτοχοι είναι ίδιας φιλοσοφίας και ιδίων αρχών με τους εν λόγω παρατρεχάμενους σχολιαστές τους. Όπως λέει και ο πάνσοφος λαός: κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το blog-άκι του! (λαϊκή ρήση την οποία παράφρασα για τις ανάγκες της ανάρτησης).
Αυτό που τελικά αντιλαμβάνεται όμως ακόμα και ο απλός παρατηρητής, είναι ότι όλοι αυτοί, το μόνο που καταφέρνουν, είναι να βγάζουν τον αληθινό τους εαυτό, αυτόν που τόσο καιρό κρατούσαν, με μεγάλη δυσκολία ομολογουμένως, καλά κρυμμένο και καταπιεσμένο κάπου βαθιά μέσα τους.
- Τουλάχιστον βγαίνει και κάτι ενδιαφέρων, θα σκεφτεί κάποιος τελειόφοιτος του τμήματος ψυχολογίας, αφού διαβάζοντάς τους, αμέσως αντιλαμβάνεται πως μόλις βρήκε την πηγή που θα του εξασφαλίσει και μάλιστα με επιτυχία, την μεταπτυχιακή του σπουδή!
Δυστυχώς ο χώρος νοσεί και μάλιστα επικίνδυνα. Το αν θα κρατήσουμε και αυτό το χώρο υγιή, επαφίεται σε εμάς αγαπητέ μου συνάδελφε. Σε αντίθετη περίπτωση αν τα παρατήσουμε, θα μετατραπεί σ’ ένα απέραντο ψηφιακό και μάλιστα δημοσίας θέας … αποχωρητήριο! Όλα είναι θέμα επιλογών και εδώ επιλογή είναι δική μας.

Εναλλακτικά μπορείτε να ακούσετε τον «Θείο Νώντα»

Τρελό ιστολόγιο, ναι! Ποιο όμως;

5) Erasing / Rewind
Δεν ξέρω αν θα πρέπει να κάνω ένα είδος απολογισμού ή κάτι παρόμοιο. Μα και βέβαια θα ήταν μια ενδιαφέρουσα κίνηση, αφού κάτι τέτοιο θα μπορούσε άλλωστε να λειτουργεί και σαν ένα είδος … εξομολόγησης που θα με οδηγήσει τελικά στον εξαγνισμό! Ελπίζω να το καταφέρω!
Μέσα στο χρονικό διάστημα που πέρασε, έγραψα ούτε λίγο ούτε πολύ, 140 άρθρα. Κάποια από αυτά είναι κατηγοριοποιημένα και κάποια άλλα όχι. Όπως κοιτάτε στην οθόνη, στην αριστερή στήλη υπάρχει η κατηγορία, ΕΤΙΚΕΤΕΣ. Εκεί θα βρείτε παλαιότερα άρθρα ανά κατηγορίες.
Ποια είναι όμως η σημασία του απολογισμού και αν πρέπει να υφίσταται, γιατί; Το θέμα αγαπητέ μου είναι πως, όταν φτάσει κάποιος στο σημείο του απολογισμού, ουσιαστικά αναζητάει την επιστροφή στο σημείο μηδέν. Εκεί δηλαδή απ’ όπου ξεκίνησε.
Θα μπορούσε κάλλιστα να με ρωτήσει κάποιος, για το αν έχω μετανιώσει για κάποια άρθρα που έχω γράψει ή ακόμα να μου το θέσει κάπως πιο κομψά, αν θα έγραφα και σήμερα τα ίδια με αυτά που έγραψα πέρυσι ιδιαίτερα σε αναρτήσεις που φέρουν τις απόψεις μου για κάποια θέματα που έχω θίξει. Η αλήθεια είναι πως, δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που να πιστεύει πως, σε ότι έχει πράξει είναι … αλάνθαστος! Πως θα μπορούσα να εξαιρεθώ εγώ από τον κανόνα, και γιατί άλλωστε;

Ίσως ο τίτλος θα έπρεπε να ήταν Rewind / Erasing, δηλαδή γυρνάμε πίσω τη «κασέτα» και σβήνουμε αυτό που δεν μας άρεσε!

6) My blogging mistake
Περνώντας από το σκάνερ του σκληρού δίσκου του μυαλού μου όλα όσα έγραψα την περασμένη χρονιά, διαπίστωσα πως αυτό σταματάει συνεχώς σε ένα άρθρο και αρνείται πεισματικά θα τολμούσα να πω, να συνεχίσει πιο κάτω!!! Εκεί ακριβώς όπου βρίσκεται το πρώτο error. Ελπίζω όμως να είναι και το μοναδικό.
Όλα ξεκίνησαν από ένα email που έλαβα από … κάποιον (ποιόν άραγε;) στο οποίο υπήρχε και επισυναπτόμενο αρχείο εικόνας, που απεικόνιζε κάποιο radio shack. Τίποτα το ιδιαίτερο, θα μου πει κάποιος, εκτός όμως από τις συχνότητες που απεικονιζόντουσαν πάνω στα ψηφιακά πάνελ και έδειχναν εκτός ραδιοερασιτεχνικών ορίων ακροάσεις ενώ άφηναν υποψίες και για περεταίρω δραστηριότητα. Και θα μου ξαναπεί κάποιος, εσένα τι σε νοιάζει; Μήπως σε έχει ορίσει κάποια αρμόδια αρχή επόπτη;
Πράγματι, αν μου είχε θέσει κάποιος αυτά τα ερωτήματα από την αρχή, δεν θα το συνέχιζα και συγχρόνως δεν θα έπεφτα και στη παγίδα μέσα στην οποία έπεσα, αλλά δεν θα έκανα και το λάθος να ασχοληθώ με ένα θέμα το οποίο πραγματικά είναι εκτός αρμοδιοτήτων, όχι μόνο δικών μου αλλά όλων εμάς, Αρμόδια αρχή, είναι μόνο εκείνη που έχει ορίσει η πολιτεία και κανείς άλλος!
Ως αποτέλεσμα λοιπόν αυτής της ανάρτησης, είχε την αντιπαράθεση με κάποιον συνάδελφο και μάλιστα κάποιες φορές κάνοντας και το … φερέφωνο ενός άλλου! Αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω, αυτή είναι η ανάρτηση που δεν θα ανέβαζα ποτέ μου και για την οποία έχω μετανιώσει και νοιώθω κάπου μέσα μου, ότι έχω αδικήσει κάποιον ή καλύτερα … κάποιους.

Ο τίτλος όπως είναι παραφρασμένος, τα λέει όλα!

7) I’m like a blog
Εκτός όμως από τις άτυχες στιγμές, όπως αυτή που περιέγραψα πιο πάνω, υπήρξαν και οι καλές οι οποίες αποτελούν και την πλειοψηφία. Αναφέρομαι φυσικά, σε άρθρα που ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να προσελκύουν ανθρώπους με ενδιαφέροντα όμοια με τα δικά μας. Άρθρα όπως εκείνα με τη κεραία SLIM JIM τόσο στην κλασική όσο και στην Collinear εκδοχή, αποτελούν πόλο έλξης διψασμένων ραδιοερασιτεχνών για σχέδια κεραιών και ιδιοκατασκευές. Ένα άλλο άρθρο που εξακολουθεί να ελκύει, είναι αυτό με την κατασκευή και παρουσίαση της κατευθυνόμενης κεραίας τριών στοιχείων για τη μπάντα των έξι μέτρων. Κάποιο άλλο άρθρο μου το ανακάλυψε μια ομάδα δραστήριων ρ/ε και το έχουν αναρτήσει μεταφρασμένο, σε ιστοσελίδα ιστορικού, ενημερωτικού και όχι μόνο, περιεχομένου! Γι αυτό όμως το θέμα, θα αφιερώσω ολόκληρη ανάρτηση γιατί πιστεύω ότι το αξίζει. Να άλλος ένας και μάλιστα σοβαρός λόγος, που με αποτρέπει από το να επιτρέπω τη δημοσιοποίηση … χαζοχαρούμενων και άνευ ουσίας σχολίων. Δεν είναι δυνατόν αγαπητέ μου να μπαίνουν και να διαβάζουν σοβαροί άνθρωποι και να είναι αναγκασμένοι να ανέχονται και τα … τιτιβίσματα του κάθε προβληματικού! Συγνώμη αλλά αυτό δεν πρόκειται να το επιτρέψω. Δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον, αλλά αν κι εγώ βαρεθώ «αύριο» τον ραδιοερασιτεχνισμό, ίσως το γυρίσω στο χαβαλέ. Για την ώρα όμως …

Η Nelly Furtado … «μοιάζει με πουλί». Ε και; Μήπως είναι η μόνη; Γεμίσαμε από … πουλιά! Όποιος έχει δει την ταινία του Χίτσκοκ ''Τα πουλιά'' μπορεί να μπει πιο εύκολα στο πνεύμα!

8) Blogger be good
Ξέρω τι περιμένουν μερικοί από εσάς. Περιμένετε να διαβάσετε και κανένα κατεβατό για τον «τρελό του χωριού», ε; Συγνώμη παιδιά αλλά έχει καταντήσει πολύ βαρετός και γραφικός και ότι και να γράψω δεν πρόκειται να πιάσει τόπο, οπότε …
Τα χάλια του είμαι σίγουρος πως τα βλέπετε όλοι σας. Το τελευταίο καιρό μάλιστα διαπράττει το λάθος και τα λέει και από … συχνότητας! Αίσχος! Μόνο αυτό έχω να πω.
Συγνώμη παιδιά αλλά εγώ έχω πολύ πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθώ, όπως είναι γνωστό, τα οποία είναι άκρως ραδιοερασιτεχνικού ενδιαφέροντος και δεν μου περισσεύει χρόνος για … thrash blogging. Μου φτάνει ο «μπελάς» που προσφάτως έβαλα στη πλάτη μου και που αφορά τα βραβεία. Φτάνει πια, όχι άλλο κάρβουνο! Να, τώρα που έγραψα την προηγούμενη ατάκα, αίφνης πέρασε από το μυαλό μου ένα … πιπεράτο (!) που το έμαθα πριν από λίγες ημέρες. Να το ρίξω; ΟΚ.
Λοιπόν απ’ ότι μαθαίνω, το «άτομο» άρχισε να παρακολουθεί Ελληνικές ταινίες! Απόδειξη το γεγονός ότι άρχισε να ανεβάζει φωτογραφίες, όπως αυτή του αξέχαστου Ορέστη Μακρή, στο ρόλο του … μπεκρή. Δεν γνωρίζω που οφείλετε το όψιμο ενδιαφέρων του για τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου και ούτε μπορώ να μπω στην ψυχολογία του, γιατί αυτή είναι ''κάπως''! Εντούτοις μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση το γεγονός αυτό, γιατί αυτός μέχρι και πριν από λίγο καιρό με κατηγορούσε πως, κάθομαι και βλέπω Ελληνικές ταινίες για να πάρω ιδέες που θα με βοηθήσουν να τροφοδοτήσω το ιστολόγιό μου! Ε ρε μνήμη που την έχω, όλα τα θυμάμαι! Τέλος πάντων, το θέμα του τότε ήταν ότι ήθελε, για ακόμα ναι φορά να με ειρωνευτεί, για κάποιες ατάκες και φωτογραφίες που χρησιμοποιούσα από παλιές κλασικές Ελληνικές ταινίες. Τώρα τι να μου πει και τι να του πω, ε;
Λοιπόν «άτομο» συνέχισε τη προσπάθεια. Δες και τον Ορέστη Μακρή, δες και τον Θανάση Βέγγο και φυσικά μη ξεχάσεις να δεις και τον … Ζήκο (Της κακομοίρας) ίσως εκεί αναγνωρίσεις κάτι οικείο σ’ εσένα. Μετά απ’ όλα αυτά, νομίζω πως είσαι σε καλό δρόμο. Πιστεύω πως αν συνεχίσεις έτσι θα καλυτερέψει η κατάστασή σου και ίσως κάνεις και την καριέρα που ονειρεύεσαι! Θα πρέπει πρώτα όμως να δεις καμιά διακοσαριά ταινίες. Ως τότε, υπομονή.

Γιαννάκη, πότε θα γίνεις καλό παιδάκι;

9) Don’t blog me down
Κάποιος, κάπου, κάποτε, όταν πληροφορήθηκε ότι ξεκίνησα να γράφω ιστολόγιο, μου είχε πει, τελείως συμβουλευτικά: πρόσεχε με τα blog γιατί «αυτά» δεν αργούν να φέρουν παρεξηγήσεις. Όσες φορές κι αν τον ρώτησα γιατί μου το είπε και τι εννοεί τέλος πάντων με αυτό, απέφευγε τη συζήτηση και δεν μου έλεγε περισσότερα! Κάτι παραπάνω ήξερε και σίγουρα ήθελε και την ησυχία του ο άνθρωπος. Όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, ήξερε πολύ καλά τι έλεγε ο … παλιός!
Όπως αντιλαμβάνεστε, η ύπαρξη του παρόντος ιστολογίου με έφερε πιο κοντά με κάποιους ανθρώπους. Για κάποιους άλλους όμως απ’ ότι φάνηκε λειτούργησε τελείως διαφορετικά και ίσως να ήταν και η κύρια αιτία των όποιων αντιπαραθέσεων! Παρόλα αυτό όμως στάθηκε η αφορμή για να δούμε όλοι μας τον αληθινό χαρακτήρα των … κάποιων άλλων. Κόμπλεξ, κακία; Τι άλλο να υποθέσω δεν ξέρω! Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που οι πατσαβουροπαρέα τη πέφτει σε κάποιον! Μάθε και το άλλο και που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι, γιατί αυτά ποτέ δεν τα έγραψε αφού δεν τον συμφέρει. Δεν είναι και λίγες οι φορές που την γλύτωσε παρά τρίχα ο «τρελός του χωριού» από βέβαιο ξυλοδαρμό για τις βλακείες που κάθετε και γράφει εναντίον συναδέλφων και μάλιστα χωρίς να του έχουν κάνει απολύτως τίποτα!!!

«Μην με αφήσεις να πέσω». Αλληγορικό; Μάλλον.

10) Good night bloggers…
Με αυτό το επετειακού χαρακτήρα άρθρο, βρήκα την ευκαιρία και έπραξα τα αναμενόμενα. Οριοθέτησα το ιστολόγιό μου ως προς τρίτους, ταξίδεψα στο κοντινό παρελθόν, έκανα την αυτοκριτική μου, εξομολογήθηκα και τελικά, ίσως και να εξαγνίστηκα.
Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το «να τα βρει» κάποιος με τον εαυτό του. Μόνο τότε θα είναι απολύτως έτοιμος να τα βρει και με τους άλλους! Με όσους όμως το αξίζουν. Για τους άλλους …
Κάτι που θα ήθελα να σημειώσω ακόμα είναι πως, όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, στο παρών ιστολόγιο θα εξακολουθήσω να κάνω αυτό που έκανα, κάνω και που αναγράφω κάτω από την επικεφαλίδα του ιστολογίου ΜΟΥ, δηλαδή θα γράφω για όλα τα … ενδιαφέροντα, με αφορμή τη ραδιοερασιτεχνική δραστηριότητα. Επίσης θα «τρέχω» όποιο contest θέλω και όποτε θέλω, χωρίς να είμαι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να πάρω την άδεια από κανέναν και περισσότερο δε, από κάνα δυο κομπλεξικούς οι οποίοι είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ, δηλαδή δεν έχουν απολύτως καμία παρουσία στη δραστηριότητές μας! Άλλο και τούτο το κακό που μας βρήκε! Μας κατηγορούνε επειδή … αματεριζόμαστε!!! Τι είναι τούτοι ρε συ; Άντε γεια … άντε γεια …
Πάμε για τίτλους ΤΕΛΟΥΣ, γιατί με αυτούς κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε όλα όσα μάθαμε και όλα όσα μας δίδαξαν οι πρεσβύτεροι! Για δείξτε όμως και λίγο σεβασμό παιδάκια!
Ολοκληρώνοντας την ανάρτηση, δεν ξέρω αν πρέπει ντε και καλά να ευχηθώ τα τετριμμένα. Εκείνο όμως που θα πω με σιγουριά είναι ότι θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για τον ραδιοερασιτεχνισμό, ό,τι καλύτερο περνάει από το μυαλό μου και που δεν υπερβαίνει τις δυνάμεις μου και που πάνω απ’ όλα θα προάγει την ιδέα του ραδιοερασιτεχνισμού. Θέλω να πιστεύω πως μέχρι και αυτή τη στιγμή, αυτό το κάνω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, άσχετα αν κάποια στιγμή έκανα και κάποια λάθη. Τα λάθη άλλωστε είναι για τους ανθρώπους. Αλλοίμονο. Άλλωστε ουδείς … άσφαλτος!!!

«Καληνύχτα κυρίες, ήρθε η ώρα να σας πω αντίο … »

ΣΣ. Τον τίτλο, «Ένας χρόνος φαγούρα» τον εμπνεύστηκα από τον τίτλο της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας, «ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΓΟΥΡΑ».

Πολλά 73 σε όλους-ες -… -.-